Purps (S-LAB, Synoptis Pharma, Tilray): purpurowe pąki i winogronowy aromat

Czym jest Purps i skąd pochodzi ta odmiana?

Rodowód Purps jest nieznany. Hodowca nie ujawnił rodziców, a bazy opisujące polskie pozycje apteczne podają wyłącznie nazwę handlową i typ genetyczny. Sama nazwa odsyła do purpurowego zabarwienia pąków, nie do konkretnej linii hodowlanej, więc nie da się z niej odczytać niczego o pochodzeniu.

Nazwa nie jest tu wskazówką genetyczną. Purpurowe zabarwienie pąków bierze się z antocyjanów, barwników roślinnych, których nasilenie zależy od genotypu oraz od warunków dojrzewania, przez co pojawia się w liniach zupełnie ze sobą niespokrewnionych. Wyprowadzanie z niego rodziców dałoby to samo, co wnioskowanie o pokrewieństwie ze wspólnego członu nazwy: fałszywą krawędź w grafie odmian, której nikt później nie zweryfikuje.

Same bazy nie są zgodne nawet co do typu. Serwis budcare.pl opisuje wszystkie cztery polskie pozycje jako hybrydę z przewagą indiki, a medweed.pl przy pozycji Tilray pisze po prostu indica. Rozbieżność wygląda drobno, ale pokazuje, na czym stoją te opisy: na deklaracji wytwórcy przepisanej przez katalog, a nie na oznaczeniu genetycznym partii.

Udokumentowana jest natomiast obecność odmiany w polskim obrocie aptecznym: trzech wytwórców i cztery pozycje pod tą nazwą. Zakres THC to 16,2-24,2%, bo pozycje mają dwa różne nominały, a każdy z nich niesie dopuszczalne odchylenie w dół oraz w górę. Reszta, w tym historia hodowlana, pozostaje poza dostępnymi zapisami.

Którzy producenci dostarczają Purps do polskich aptek?

Trzej wytwórcy: Tilray, S-LAB oraz Synoptis Pharma. Pod tą nazwą stoją u nich łącznie cztery pozycje apteczne, z czego dwie należą do S-LAB. Wersje rozchodzą się nominałem zawartości, opisem aromatu i deklarowaną dostępnością, a nie samą genetyką, bo katalogi opisują je jako tę samą odmianę.

Różnice widać dopiero w opisach katalogowych, bo etykieta apteczna wygląda dla wszystkich niemal tak samo. Wszystkie cztery pozycje mają tę samą postać: susz apteczny przeznaczony do inhalacji albo do sporządzenia naparu, odrębny od asortymentu ze sklepowego działu z suszem. Wytwórca odpowiada za uprawę i przetworzenie surowca, nie za genetykę, którą dostał wraz z materiałem wyjściowym, więc dwie pozycje tej samej odmiany od dwóch firm bywają do siebie mniej podobne niż dwie partie od jednej.

Skład tej oferty zmienia się częściej, niż to wygląda z zewnątrz: pozwolenia wygasają, partie się kończą, a wytwórcy wycofują pozycje bez zapowiedzi. Dlatego tabela powyżej opisuje stan katalogów, a nie stan półki apteki, a bieżącą dostępność sprawdzisz w zestawieniu aktualnie dostępnych odmian, prowadzonym osobno i aktualizowanym częściej niż ten tekst. Każda z tych firm ma w klastrze własne omówienie: Tilray, następnie Synoptis Pharma, a także S-LAB.

Jak pachnie i smakuje Purps?

Winogronowo-jagodowa słodycz na wierzchu, pod nią wyraźna nuta korzenno-pieprzowa i ciężki, ziemisty spód. Opisy katalogowe rozchodzą się w szczegółach: przy pozycjach S-LAB oraz Synoptis Pharma dominują określenia korzenne, przy pozycji Tilray kwaśne razem z owocowymi. Wspólny mianownik to charakter przyprawowy.

Skład profilu podają dwa serwisy i podają go inaczej. Oba wymieniają kariofilen, nerolidol, bisabolol oraz limonen. Wykaz z budcare.pl jest dłuższy o humulen, linalol, mircen i pinen, których drugie źródło przy tej odmianie w ogóle nie notuje. Ta różnica nie jest usterką jednej z baz: każda opisuje inny zestaw pozycji aptecznych, a medweed.pl ma pod tą nazwą tylko jedną.

Liczb przy tych nazwach nie podajemy i stoi za tym pomiar, nie ostrożność. Zsumowane udziały, które polskie katalogi przypisują tym samym pozycjom aptecznym, wypadają w trzech wariantach: 46, potem 73, a w trzecim zestawieniu 83 procent. Mianownik jest zatem inny w każdym wykazie i pozostaje przed czytelnikiem ukryty, a wartość pozbawiona odniesienia sprawia w tekście o leku wrażenie oznaczenia laboratoryjnego, którym nie jest. Wykaz nazw można podać uczciwie, wagę poszczególnych pozycji już nie. Sam zapach też niczego nie rozstrzyga, bo ten sam ziemisty ton potrafi wychodzić z różnych zestawów lotnych związków, a nos nie odróżnia zestawu od proporcji.

Po jakim czasie Purps zaczyna działać i jak długo utrzymuje się efekt?

Odpowiedź zależy od postaci, w jakiej pacjent przyjmuje surowiec. Para z waporyzatora daje zauważalny efekt jeszcze podczas sesji, z maksimum w okolicy kwadransa i wygaszeniem w granicach dwóch do czterech godzin. Napar albo inna forma połykana odsuwa początek o pół godziny lub więcej, a jego działanie ciągnie się do ośmiu godzin.

Ani jedna z powyższych wartości nie pochodzi z pomiaru wykonanego na Purps. Dane wziewne pochodzą z badań nad waporyzowanym suszem konopnym, doustne z charakterystyk produktów leczniczych zawierających syntetyczny odpowiednik THC. Dla samej tej etykiety nie opublikowano żadnego badania farmakokinetycznego, więc przeniesienie zakresów na nią jest przybliżeniem opartym na drodze podania, a nie odczytem z pomiaru.

Różnica między drogami podania bywa większa niż różnica między odmianami. Przy inhalacji część dawki trafia do krwiobiegu z pominięciem pierwszego przejścia przez wątrobę, dlatego początek jest szybki, a szczyt wąski. Po połknięciu wątroba przerabia substancję czynną do postaci opisywanej jako dłużej działająca, przez co ta sama ilość surowca daje zupełnie inny przebieg. Ponieważ susz apteczny bywa przepisywany do obu tych zastosowań, pytanie o czas działania nie ma jednej odpowiedzi, dopóki nie padnie, w jakiej postaci pacjent go przyjmuje.

Co wiadomo, a czego nie wiadomo o działaniu Purps?

Wykazano działanie samego kariofilenu w modelach zwierzęcych oraz probówkowych, nie działanie tej odmiany. Dla Purps nie ma badania klinicznego, nie ma badania obserwacyjnego i nie ma opublikowanej analizy chemicznej partii. To, co krąży jako opis efektu, pochodzi z katalogów wytwórców oraz z relacji pacjentów.

Gertsch i współpracownicy opisali w 2008 roku na łamach PNAS (PMID:18574142), że (E)-kariofilen wiąże się wybiórczo z receptorem CB2 i znosi obrzęk łapy wywołany karagenem u myszy, ale wyłącznie u zwierząt mających ten receptor. U myszy go pozbawionych efekt znikał, co wskazuje na mechanizm zależny od CB2. Praca nie obejmowała żadnego testu lękowego.

Klauke i współpracownicy sprawdzili w 2014 roku w European Neuropsychopharmacology (PMID:24210682), jak zachowuje się kariofilen podany doustnie. U myszy tłumił późną, zapalną fazę bólu w teście formalinowym, nie ruszając fazy wczesnej, a w modelu bólu neuropatycznego zmniejszał przeczulicę termiczną oraz allodynię mechaniczną, bez narastania tolerancji przy przewlekłym podawaniu. Szersze omówienie tego terpenu stoi osobno.

W żadnym z dwóch badań nie testowano kariofilenu na ludziach ani w formie wziewnej z suszu; obie prace dotyczą doustnego lub ogólnoustrojowego podania u myszy w modelach bólu i stanu zapalnego, nie snu ani nastroju. Materiał wytwórców mówi co innego: katalogi opisują pozycje Purps jako relaksujące albo zrównoważone. To są jednak opisy handlowe, nie punkty końcowe badania, i tak trzeba je czytać.

Jakie działania niepożądane zgłaszano po Purps?

Dla Purps nie zgłoszono niczego osobno. Nadzór nad bezpieczeństwem zbiera zgłoszenia po nazwie produktu leczniczego, a nie po nazwie odmiany, więc częstości przypisanej tej konkretnej etykiecie po prostu nie ma i nie ma jej skąd wziąć. To, co można podać, dotyczy suszu konopnego jako całej grupy.

Na poziomie grupy powtarzają się objawy związane z samą substancją czynną: suchość w ustach i gardle, zawroty głowy, senność, przyspieszone bicie serca oraz spadek ciśnienia przy szybkim wstawaniu. Nasilenie zależy od dawki, tempa inhalacji oraz wcześniejszej ekspozycji, dlatego odsetki z jednego badania nie przenoszą się na pacjenta prowadzonego według innego schematu dawkowania.

Osobnym problemem są opisy odmianowe krążące w sieci. Przypisują one konkretnym etykietom łagodniejszy albo cięższy przebieg działań niepożądanych, choć nie stoi za tym żaden pomiar porównawczy. Purps bywa opisywany jako mocno sedujący i w praktyce znaczy to tyle, że senność jest w relacjach wymieniana częściej niż przy pozycjach opisywanych jako pobudzające. To nadal relacja, nie wynik, a różnicy tego rodzaju nikt dla tej odmiany nie zmierzył. Policzenie jej wymagałoby rejestru zdarzeń prowadzonego w podziale na kultywary, a taki rejestr w polskim obrocie aptecznym nie istnieje.

Jak waporyzować Purps?

Nie ma jednego ustawienia dla tej odmiany. Kariofilen, który prowadzi w jej profilu, wrze pod ciśnieniem atmosferycznym dopiero w okolicach 257 stopni Celsjusza, czyli powyżej temperatur stosowanych przy waporyzacji suszu. Mimo to przechodzi do pary, ponieważ temperatura wrzenia nie jest progiem, poniżej którego związek nie odparowuje.

Pozostałe pozycje z wykazu wrzą znacznie niżej: pinen około 156 stopni, mircen około 167, limonen około 178, linalol około 195. Nerolidol źródła podają w przedziale 275-277 stopni, a dla humulenu oraz bisabololu nie ma w bazie pomiaru wykonanego pod ciśnieniem atmosferycznym. Rozstęp między skrajnymi wartościami przekracza sto stopni, więc żadne pojedyncze ustawienie nie odparuje całego wykazu równomiernie. Stąd bierze się praktyka prowadzenia sesji w kilku krokach temperatury zamiast na jednej nastawie.

Liczby te opisują wrzenie czystych związków, nie ustawienie urządzenia. Wskazanie na waporyzatorze mówi o temperaturze elementu grzejnego, a nie o temperaturze surowca w komorze, i te dwie wartości potrafią rozejść się o kilkadziesiąt stopni w zależności od konstrukcji. Osobny wpis o odparowywaniu terpenów z suszu rozbiera to szerzej, a różnicę między nastawą a temperaturą materiału omawia jeszcze inny tekst.

Które odmiany są spokrewnione z Purps?

Żadne. Purps nie ma w tym zestawieniu ani jednej odmiany spokrewnionej, bo rodowód jest nieznany, a bez ustalonych rodziców nie da się wskazać rodzeństwa. To jest odpowiedź, nie brak danych: graf pokrewieństwa łączy odmiany po zidentyfikowanych rodzicach, a nie po podobieństwie nazw czy profilu.

Pusta lista nie jest tu luką do wypełnienia. Krawędź w takim grafie powstaje wyłącznie tam, gdzie znani są rodzice obu odmian, więc kultywar bez ustalonego pochodzenia zostaje w nim punktem bez połączeń. Dopisanie rodzeństwa na wyczucie, po zbieżności nazwy albo po podobnym wykazie terpenów, stworzyłoby powiązanie, którego nikt nie potwierdzi, a które czytelnik odczyta jako fakt.

Zestawienia obok siebie są za to możliwe i robimy je osobno. Purps ma w tym klastrze trzy porównania: z Galaxy Walker OG, z Lilac Diesel oraz z Frosted Cherry Cookies. Najbliżej danymi, choć nie rodowodem, leży Master Kush: ten sam wiodący terpen, ten sam nieznany rodowód oraz ci sami trzej wytwórcy. Rozchodzą się dopiero w opisie odczucia, czyli w warstwie, której nikt nie zmierzył, i w liczbie źródeł, które te odmiany opisują.

Najczęściej zadawane pytania o odmianę Purps

Czy Purps jest odmianą indica?

Źródła nie są zgodne. Katalog budcare.pl opisuje wszystkie polskie pozycje jako hybrydę z przewagą indiki, a medweed.pl przy pozycji Tilray podaje samą indicę. Etykieta typu pochodzi od wytwórcy, nie z oznaczenia genetycznego partii, więc czytaj ją jako opis handlowy.

Kto dostarcza Purps do polskich aptek?

Trzej wytwórcy: S-LAB, Synoptis Pharma oraz Tilray. Odpowiadają razem za cztery pozycje apteczne, przy czym dwie z nich należą do S-LAB. Skład asortymentu zmienia się jednak w rytmie dostaw, więc stan bieżący sprawdzaj w zestawieniu dostępnych odmian, a nie w tym tekście.

Jaki terpen prowadzi w profilu Purps?

Kariofilen. Zgadzają się co do tego oba katalogi opisujące tę odmianę, wskazuje na to również kolejność wagowa podana przez medweed.pl. Dalsza część wykazu już się rozjeżdża: budcare.pl wymienia dodatkowo cztery pozycje, których drugie źródło przy tej odmianie nie notuje.

Czy Purps działa mocniej niż Master Kush?

Nie ma pomiaru, który by to rozstrzygał. Opisy katalogowe przypisują Purps głębszą sedację, a Master Kush przebieg lżejszy oraz bardziej przytomny, ale obie charakterystyki są opisami handlowymi. Wiodący terpen, brak ustalonego rodowodu oraz lista wytwórców wypadają dla obu odmian tak samo.

Czy przy Purps podaje się procentową zawartość terpenów?

Nie i jest to decyzja świadoma. Katalogi podają udziały bez wspólnego mianownika, przez co ich sumy dla tych samych pozycji rozchodzą się o kilkadziesiąt punktów. Liczba, której nie da się odnieść do całości, wygląda w tekście o leku jak wynik oznaczenia, a nim nie jest.

Po jakim czasie Purps zaczyna działać?

Przy waporyzacji w ciągu kilku minut, po podaniu doustnym zwykle po pół godziny do dwóch godzin. Te przedziały opisują drogę podania, a nie tę konkretną odmianę: dla Purps nie opublikowano żadnego pomiaru farmakokinetycznego, więc żadna liczba nie pochodzi z badania nad tą etykietą.

Susz konopny jest surowcem farmaceutycznym wydawanym z przepisu lekarza w kategorii Rpw, a o jego zastosowaniu decyduje lekarz prowadzący. Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady medycznej.

Tekst redakcyjny przygotowała redakcja ubucha.pl.