Northern Berry (Cannabis flos S-LAB): rodowód po Northern Lights #5 i Blueberry

Czym jest Northern Berry i skąd pochodzi ta odmiana?

Northern Berry to krzyżówka Northern Lights #5 z Blueberry, opisana zgodnie przez trzy niezależne serwisy katalogowe oraz nasienne. Do polskich aptek dostarcza ją jeden wytwórca, S-LAB. Genetykę bazy opisują niejednakowo: raz jako hybrydę, raz jako hybrydę z przewagą indiki. Sam rodowód jest jednak ustalony.

Każde z rodziców ma w tym klastrze własne miejsce. Northern Lights #5 stoi także za rodowodem Jack Herera, a Blueberry sama trafia do polskich aptek jako odrębny surowiec, i to od dwóch wytwórców naraz. Jagodowy człon nazwy odsyła więc do konkretnego rodzica, nie do skojarzenia wymyślonego przez dział handlowy.

Zgodność źródeł nie bierze się przy tym z podobieństwa nazw. Wspólne słowo w nazwie dwóch odmian samo w sobie nie dowodzi pokrewieństwa w żadną stronę; w tym klastrze rodowód pozostaje nieustalony dla dwudziestu pięciu kultywarów z osiemdziesięciu pięciu. Northern Berry do tej grupy nie należy, bo rodziców podają niezależnie od siebie katalog hodowcy, serwis z dziennikami upraw oraz polska baza odmian aptecznych.

Rodowód opisuje przy tym linię, a nie konkretną partię z apteki. Ta sama nazwa bywa u różnych hodowców prowadzona z nieco innego materiału wyjściowego, a oznaczenie rejestrowe surowca nie odwołuje się do niej ani jednym słowem. Zapis o rodzicach mówi zatem, skąd wzięła się odmiana jako pomysł hodowlany, nie co dokładnie stoi w opakowaniu wydanym z apteki.

Którzy wytwórcy dostarczają Northern Berry do polskich aptek?

Jeden: S-LAB. W naszym spisie pozycji aptecznych ta odmiana ma tylko jeden wariant, więc nie ma tu czego porównywać między wytwórcami. Surowiec wchodzi do obrotu pod oznaczeniem rejestrowym bez członu handlowego, a określenie Northern Berry pojawia się dopiero w opisach hurtowni oraz serwisów katalogowych.

Tabela nie zawiera dwóch rzeczy, których nie dałoby się w niej utrzymać na dłużej. Pierwsza to bieżąca dostępność: pozwolenia oraz dostawy przesuwają się w rytmie, którego żadna strona nie nadąża odwzorować, a w chwili zbierania danych jedna z baz oznaczała tę pozycję jako niedostępną. Druga to zestawienie cen, prowadzone wyłącznie w zestawieniu dostępnych odmian, żeby nie starzało się w kilkudziesięciu miejscach naraz.

Oznaczenie rejestrowe niesie w sobie liczbę i to jest osobna pułapka. Pełny zapis zawiera deklarowaną zawartość THC oraz górny pułap CBD, ale obie te wartości są deklaracjami wytwórcy z dopuszczonym odchyleniem, a nie wynikiem badania tej partii, którą pacjent odbiera. Dlatego nazwę podajemy bez członu liczbowego, a zawartość osobno, jako przedział. Samemu wytwórcy poświęcamy osobny wpis o S-LAB.

Osobną półką jest susz konopny sprzedawany bez recepty, który w naszym sklepie stoi w kategorii suszu. To inne produkty niż surowiec apteczny, o innym przeznaczeniu, i nie mieszamy ich tu z tym, co lekarz wypisuje na receptę.

Jak pachnie i smakuje Northern Berry?

Opisy zbiegają się na nucie jagodowej i owocowej, z tłem ziemistym oraz cytrusowym akcentem. Wszystkie pochodzą jednak z opisów katalogowych, a nie z pomiaru konkretnej serii. Zapach suszu przesuwa się zresztą z partią, z warunkami przechowywania oraz z czasem, jaki minął od zbioru.

Za aromat odpowiadają terpeny, a tu dwie polskie bazy różnią się składem. Zgadzają się co do kariofilenu, mircenu oraz linalolu. Dalej zestawy się rozchodzą: jedna baza dopisuje limonen, druga wymienia farnezen, humulen, nerolidol, ocymen, pinen oraz terpinolen. Dla czytelnika oznacza to tyle, że nie istnieje jedna lista terpenów tej odmiany, tylko dwie listy o wspólnym trzonie.

Przy żadnej z tych nazw nie stawiamy liczby wyrażonej w procentach. Powód jest arytmetyczny: kiedy zsumować wartości, które polskie bazy przypisują poszczególnym terpenom w jednej pozycji, wynik zatrzymuje się poniżej połowy, a przy innej dobija do czterech piątych. Skoro całość raz wychodzi mniejsza, raz większa, to każde źródło dzieli przez co innego i nigdzie tego dzielnika nie ujawnia. Taki ułamek postawiony w opisie leku udaje wynik badania.

Sam zapach nie zapowiada zresztą tego, jak surowiec zadziała. Kariofilen bywa opisywany jako pieprzny, ale to, co o nim wykazano, dotyczy receptora CB2 oraz modeli bólu u myszy, nie wrażeń smakowych. Rozbieramy to osobno we wpisie o kariofilenie.

Po jakim czasie Northern Berry zaczyna działać i jak długo utrzymuje się efekt?

To zależy nie od tej odmiany, tylko od drogi podania. Osobnego pomiaru dla Northern Berry nikt nie opublikował, więc przedziały poniżej opisują waporyzację oraz podanie doustne w ogólności. Deklarowana zawartość THC niczego tu nie rozstrzyga: mówi o mocy pojedynczej porcji, a nie o przebiegu w czasie.

Droga podania rozstrzyga o przebiegu bardziej niż sama odmiana. Po waporyzacji substancja przechodzi z płuc do krwi niemal natychmiast, więc pierwsze odczucia pojawiają się po kilku minutach, nasilenie rośnie jeszcze przez kilkanaście do trzydziestu minut, a całość mija w ciągu dwóch do czterech godzin. Po połknięciu surowiec pokonuje najpierw jelito i wątrobę, więc na pierwsze odczucia czeka się od pół godziny do dwóch, a epizod ciągnie się sześć, niekiedy osiem godzin. Stąd bierze się najczęstsza pomyłka przy podaniu doustnym: kto uzna po trzydziestu minutach, że nic się nie dzieje, i dobierze porcję, dostanie obie dawki naraz. Powyższe przedziały opisują drogę podania, nie tę odmianę; badania farmakokinetycznego dla pojedynczego kultywaru nie opublikowano.

Rodowód niczego tu nie przesuwa, skład profilu również. Żadna z dwóch baz opisujących Northern Berry nie podaje pomiaru czasu działania, a w materiałach dostępnych publicznie takich pomiarów po prostu nie ma.

Co wiadomo, a czego nie wiadomo o działaniu tej odmiany?

Wiadomo, co robi wyizolowany kariofilen w dwóch pracach na myszach. Nie wiadomo, co robi ten susz u człowieka: badania prowadzi się dla produktu leczniczego z numerem serii, a nie dla nazwy odmiany. Reszta krążących opisów to materiał katalogowy oraz relacje pacjentów.

Pierwszą pracę ogłosił w 2008 roku zespół Gertscha na łamach PNAS, a dotyczyła ona wiązania z receptorem. (E)-kariofilen wiązał się selektywnie z receptorem CB2 (Ki = 155 nM) i hamował obrzęk łapy wywołany karagenem u myszy typu dzikiego, ale nie u myszy pozbawionych receptora CB2 (Cnr2-/-), co wskazuje na mechanizm zależny od CB2; badanie nie obejmowało żadnych testów lękowych. Praca stoi w bazie pod numerem PMID 18574142.

Druga, z 2014 roku, ukazała się w European Neuropsychopharmacology i dotyczyła bólu. Doustny kariofilen zmniejszał u myszy późną, zapalną fazę bólu w teście formalinowym w sposób zależny od receptora CB2, bez wpływu na fazę wczesną; w modelu bólu neuropatycznego łagodził przeczulicę termiczną i allodynię mechaniczną bez rozwoju tolerancji przy przewlekłym podawaniu. Ta stoi pod numerem PMID 24210682.

Granica tych wyników jest tu równie istotna jak same wyniki. W żadnym z dwóch badań nie testowano kariofilenu na ludziach ani w formie wziewnej z suszu; obie prace dotyczą doustnego lub ogólnoustrojowego podania u myszy w modelach bólu i stanu zapalnego, nie snu ani nastroju.

Osobno stoi to, co mówi opis handlowy: działanie relaksujące oraz zrównoważone. Jest to deklaracja sprzedawcy, nie wynik pomiaru, i tak ją w tym tekście traktujemy.

Jakie działania niepożądane zgłaszano po tej odmianie?

Żadnych osobno dla niej. Nadzór nad bezpieczeństwem prowadzi się w Polsce od strony produktu z numerem serii, a nazwa handlowa odmiany nie jest w tym systemie jednostką rozliczeniową. Poniższy akapit opisuje więc susz konopny jako grupę surowców, nie ten jeden kultywar. Dotyczy to każdej pozycji w zestawieniu, nie tylko tej.

Zgłoszenia o działaniach niepożądanych zbiera się dla produktu leczniczego z numerem serii, a nie dla nazwy odmiany, więc poniższe dotyczy suszu konopnego jako grupy surowców. Powtarzają się przede wszystkim suchość w jamie ustnej, przekrwienie oczu oraz przyspieszenie akcji serca. Rzadziej opisywane są zawroty głowy przy szybkiej pionizacji, ospałość w ciągu dnia i przejściowe pogorszenie pamięci świeżej, a także niepokój nasilający się wraz z dawką. Osobną sprawą są leki przyjmowane równolegle, zwłaszcza uspokajające i wpływające na krzepnięcie: ich ocena wymaga znajomości całej listy preparatów, nie opisu rośliny. Częstości tych objawów nie podajemy liczbowo, bo publiczne zestawienia dla suszu konopnego w Polsce nie rozdzielają ich na poszczególne produkty.

Brak zgłoszeń opisanych publicznie pod nazwą Northern Berry nie jest znakiem, że akurat ten surowiec jest łagodniejszy od innych. Jest znakiem tego, jak zbudowano rejestr.

Co zmienia temperatura przy waporyzacji tej odmiany?

Mniej, niż obiecują popularne tabele. Kariofilen, terpen wiodący w tym profilu, wrze w temperaturze wyższej niż terpeny lotniejsze, ale parowanie nie włącza się dopiero w punkcie wrzenia. Sposób przyjmowania surowca ustala lekarz prowadzący, a susz jest wydawany z przepisu lekarza, nie dobierany według tabeli znalezionej w sieci.

Liczby w tabeli to punkty wrzenia zapisane w publicznej bazie PubChem razem z ciśnieniem, przy którym je zmierzono, i dopiero razem cokolwiek znaczą. Humulen ma tam zapis niższy niż jakikolwiek inny terpen z tego profilu, ale pochodzi on z pomiaru w niemal próżni, więc postawiony w jednej kolumnie z wartościami atmosferycznymi jest fałszem, a nie zaokrągleniem. Dla farnezenu baza nie podaje punktu wrzenia wcale, a przy nerolidolu oraz ocymenie brakuje ciśnienia, bez którego liczby nie da się z niczym zestawić.

Parowanie nie ma progu włączenia. Terpen ulatnia się także poniżej swojego punktu wrzenia, a tempo zależy od prężności pary, rosnącej z temperaturą wykładniczo. Do tego ustawienie waporyzatora opisuje temperaturę elementu grzejnego albo powietrza, nie samego suszu; ta różnica istnieje, tylko nikt jej publicznie nie zmierzył. Piszemy o tym szerzej w tekście o parowaniu terpenów z suszu.

Które odmiany są z Northern Berry spokrewnione?

Jedna: Jack Herer. Łączy je Northern Lights #5, wspólny rodzic obu rodowodów. Poza tym pokrewieństwem graf tego klastra nie wskazuje niczego, a Blueberry nie jest rodzeństwem, tylko drugim rodzicem, i sama stoi w polskich aptekach jako osobna pozycja. Rodzeństwo liczymy wyłącznie po wspólnym, nazwanym rodzicu.

Jack Herer ma w naszym grafie trzech rodziców, a wspólny jest tylko jeden. Reszta jego rodowodu prowadzi do haze oraz do shiva skunk, czyli w stronę, której Northern Berry nie dzieli. Widać to zresztą w profilach: dla Jack Herera nasze dane wskazują mircen jako terpen wiodący, dla Northern Berry kariofilen. Osobny wpis poświęcamy Jack Hererowi.

Blueberry jest w tej rodzinie rodzicem, nie rodzeństwem, i rozróżnienie ma tu wymiar praktyczny: rodzic bywa dostępny równolegle z potomkiem, więc obie pozycje potrafią stać w tej samej hurtowni. Blueberry ma zresztą własny wpis, a jej rodowód prowadzi do zupełnie innych linii niż rodowód Northern Berry.

Krótka lista rodzeństwa nie jest więc brakiem danych, tylko konsekwencją tej zasady. Szerokie rodziny stylu, takie jak haze czy afghani, pokrewieństwa nie tworzą, bo są kategorią, a nie pojedynczą rośliną; gdyby je liczyć, połowa klastra byłaby rodzeństwem drugiej połowy i samo słowo przestałoby cokolwiek znaczyć.

Najczęściej zadawane pytania o Northern Berry

Czy Northern Berry to odmiana indica?

Zależy, którą bazę czytać. Jedna opisuje ją jako hybrydę, druga jako hybrydę z przewagą indiki. Taka etykieta jest kategorią opisową, a nie wynikiem pomiaru, więc rozejście się źródeł nie jest tu niczym wyjątkowym.

Ile THC ma Northern Berry?

Źródło podaje wartość deklarowaną, a wytwórca ma prawo do odchylenia w obie strony, więc uczciwy zapis to przedział 19,8-24,2%. Pojedyncza liczba z etykiety sugerowałaby precyzję, której w surowcu roślinnym nie ma.

Jaki terpen prowadzi w profilu Northern Berry?

Kariofilen, ale wskazuje na to jedno źródło, bo tylko ono podaje kolejność wagową terpenów. Drugie wymienia sam zestaw, bez uszeregowania, więc pierwszeństwo kariofilenu opiera się na pojedynczym opisie, nie na dwóch zgodnych pomiarach.

Czy Northern Berry jest stale dostępna w aptekach?

Nie. Lista pozycji w hurtowniach przesuwa się razem z pozwoleniami oraz dostawami, a w chwili zbierania danych do tego tekstu jedna z baz oznaczała tę odmianę jako niedostępną. Bieżący stan sprawdza się w aptece, nie w opisie odmiany.

Czy Northern Berry można kupić bez recepty?

Nie. Susz konopny jest surowcem farmaceutycznym wydawanym z przepisu lekarza w kategorii Rpw, a to znaczy, że o zastosowaniu oraz o sposobie przyjmowania decyduje lekarz prowadzący.

Czym Northern Berry różni się od Jack Herera?

Wspólnego mają jednego rodzica, Northern Lights #5, a rozchodzą się na terpenie wiodącym: w naszych danych dla Jack Herera jest to mircen, dla Northern Berry kariofilen. Jack Herer trafia poza tym do aptek od dwóch wytwórców, Northern Berry od jednego.

Susz konopny jest surowcem farmaceutycznym wydawanym z przepisu lekarza w kategorii Rpw. Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarza ani farmaceuty. Tekst redakcyjny: redakcja ubucha.pl.