Zookies od Medalchemy: rodowód po Animal Cookies i profil z jednego źródła

Czym jest Zookies i skąd pochodzi ta odmiana?

Zookies to hybryda z przewagą indiki, powstała ze skrzyżowania Animal Cookies z Gorilla Glue #4. Ten sam zestaw rodziców podają trzy katalogi odmian, na których opiera się graf rodowodów tego zestawienia, więc pochodzenie tej pozycji jest ustalone, a nie domyślone z brzmienia nazwy.

W grafie stoi 85 kultywarów obecnych w polskich aptekach. Rodzice są ustaleni przy 60 z nich, przy 25 widnieje wpis o nieznanym pochodzeniu, bo hodowca go nie ujawnił albo dostępne opisy przeczą sobie nawzajem. Zookies wypada w tym zbiorze nietypowo dobrze: to jedna z siedmiu pozycji, przy których zapisano trzy odsyłacze źródłowe zamiast jednego lub dwóch. Druga odmiana tego samego wytwórcy, Wedding Pop Triangle, również trafiła do tej siódemki.

Rodowód mówi o linii hodowlanej, nie o zawartości konkretnego opakowania. Nazwy rodziców są etykietami odmian, a nie wynikiem analizy, i susz z jednej linii potrafi się różnić zależnie od uprawy oraz obróbki po zbiorze. Dlatego pochodzenie służy tu do uporządkowania rodziny odmian i do wskazania sąsiadów w zestawieniu, a nie do przewidywania składu ani przebiegu działania u pacjenta. Warto też wiedzieć, czym te trzy odsyłacze są: to katalogi odmian, a nie karta hodowcy. Zgodność katalogów bywa skutkiem przepisywania jednego opisu przez wszystkie, więc czytamy ją jako mocną poszlakę, nie jako dokument pochodzenia.

Którzy producenci dostarczają Zookies do polskich aptek?

Jeden. Zookies dostarcza wyłącznie Medalchemy i przypada na tę odmianę jedna pozycja apteczna. Wytwórców jest w całym zestawieniu szesnastu, a liczba odmian przypadających na jednego rozciąga się od jednej do trzydziestu ośmiu. Medalchemy prowadzi dwie, więc należy do najmniejszych dostawców tego rynku.

Nazwa rejestrowa niesie w sobie liczbę, bo tak wygląda zapis dopuszczenia. Podajemy ją bez tego członu, ponieważ wartość deklarowana ma tolerancję wytwórcy i zacytowana osobno wygląda na pomiar konkretnego opakowania, którym nie jest. Dla tej pozycji źródło nie podaje przedziału zawartości kannabinoidów, więc nie przytaczamy jej w żadnej postaci. Wersji aptecznych jest zresztą tyle, ile pozycji, czyli jedna, i tabela porównująca warianty nie ma tu czego zestawiać poza jednym wierszem.

Skład apteczny zmienia się w rytmie, którego nie widać w opisie odmiany: pozwolenie na dopuszczenie wygasa, hurtownia wyczerpuje serię, wytwórca przestawia portfel. Bieżący stan prowadzimy osobno, w przeglądzie odmian dostępnych w polskich aptekach. Sam wytwórca i reszta jego oferty mają własny tekst w tym zestawieniu. Baza opisująca tę pozycję oznacza jej dostępność jako wysoką, ale to etykieta katalogowa z jednego dnia, a nie stan magazynu hurtowni w dniu realizacji recepty.

Jak pachnie i smakuje Zookies?

Opisy sprowadzają się do czterech określeń katalogowych: korzenny, słodki, ziemisty i ziołowy. Wszystkie pochodzą z tej samej bazy, która opisuje profil terpenowy, czyli z jednego źródła, i są etykietami porządkującymi katalog, a nie wynikiem badania sensorycznego wykonanego na tej partii suszu.

Profil wymienia cztery terpeny: kariofilen, limonen, linalol oraz mircen. Kariofilen prowadzi także pod względem udziału i to on odpowiada za korzenną nutę wysuwaną w opisach na pierwszy plan. Skład podajemy jako skład, czyli same nazwy, bez liczb dopisanych obok nich.

Powód jest liczbowy. Baza podaje przy każdym terpenie udział, ale nie mówi, do czego on się odnosi. Dla Zookies cztery udziały sumują się dokładnie do stu, co wygląda na komplet i właśnie dlatego myli: w tej samej tabeli 145 pozycji daje 46 różnych sum, od 14 do 125, mediana wypada na 82, a sześć pozycji sto przekracza. Suma równa stu oznacza więc normalizację wewnątrz wymienionych nazw, a nie dowód, że wymieniono wszystko, co w suszu jest.

Co robi każdy z tych związków poza rośliną, opisujemy osobno: kariofilen, limonen, linalol oraz mircen.

Po jakim czasie Zookies zaczyna działać i jak długo utrzymuje się efekt?

Zależy to od drogi podania, nie od nazwy na etykiecie. Dla tej odmiany nikt nie zmierzył ani początku, ani szczytu działania, a wytwórca własnych danych o tym nie publikuje. Zostaje przebieg opisany dla surowca konopnego przyjmowanego wziewnie albo doustnie i tylko tyle wolno z niego wyczytać.

Droga podania rozstrzyga o przebiegu bardziej niż sama odmiana. Po waporyzacji substancja przechodzi z płuc do krwi niemal natychmiast, więc pierwsze odczucia pojawiają się po kilku minutach, nasilenie rośnie jeszcze przez kilkanaście do trzydziestu minut, a całość mija w ciągu dwóch do czterech godzin. Po połknięciu surowiec pokonuje najpierw jelito i wątrobę, więc na pierwsze odczucia czeka się od pół godziny do dwóch, a epizod ciągnie się sześć, niekiedy osiem godzin. Stąd bierze się najczęstsza pomyłka przy podaniu doustnym: kto uzna po trzydziestu minutach, że nic się nie dzieje, i dobierze porcję, dostanie obie dawki naraz. Powyższe przedziały opisują drogę podania, nie tę odmianę; badania farmakokinetycznego dla pojedynczego kultywaru nie opublikowano.

Dla tej pozycji wynika z tego jedna praktyczna konsekwencja. Porównania czasu działania między odmianami, które krążą w opisach sprzedażowych, nie mają dla Zookies żadnej podstawy pomiarowej, więc ich tutaj nie powtarzamy ani nie zastępujemy własnym oszacowaniem.

Co wiadomo, a czego nie wiadomo o działaniu Zookies?

Badania nad samą odmianą nie istnieją. Podeprzeć źródłem da się wyłącznie dwie prace nad kariofilenem, terpenem prowadzącym w tym profilu, i obie prowadzono na myszach. Wszystko poza nimi pochodzi z opisów sprzedażowych albo z relacji pacjentów i nie ma statusu dowodu, choć bywa tak podawane.

Pierwszą ogłoszono w 2008 roku w czasopiśmie Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS), autorzy: Gertsch J, Leonti M, Raduner S, Racz I, Chen JZ, Xie XQ, Altmann KH, Karsak M, Zimmer A (PMID:18574142). (E)-kariofilen wiązał się selektywnie z receptorem CB2 (Ki = 155 nM) i hamował obrzęk łapy wywołany karagenem u myszy typu dzikiego, ale nie u myszy pozbawionych receptora CB2 (Cnr2-/-), co wskazuje na mechanizm zależny od CB2; badanie nie obejmowało żadnych testów lękowych.

Druga pochodzi z 2014 roku i ukazała się w czasopiśmie European Neuropsychopharmacology, autorzy: Klauke AL, Racz I, Pradier B, Markert A, Zimmer AM, Gertsch J, Zimmer A (PMID:24210682). Doustny kariofilen zmniejszał u myszy późną, zapalną fazę bólu w teście formalinowym w sposób zależny od receptora CB2, bez wpływu na fazę wczesną; w modelu bólu neuropatycznego łagodził przeczulicę termiczną i allodynię mechaniczną bez rozwoju tolerancji przy przewlekłym podawaniu.

W żadnym z dwóch badań nie testowano kariofilenu na ludziach ani w formie wziewnej z suszu; obie prace dotyczą doustnego lub ogólnoustrojowego podania u myszy w modelach bólu i stanu zapalnego, nie snu ani nastroju. Baza opisująca tę pozycję dokłada do tego dwie etykiety, relaksujące oraz zrównoważone, ale są to określenia katalogowe wpisane po stronie sprzedaży, nie wynik obserwacji klinicznej. Trzymamy je osobno od dwóch prac wymienionych wyżej właśnie dlatego, że w tekstach o odmianach jedno bywa podawane jako drugie.

Jakie działania niepożądane zgłaszano po Zookies?

Żadnych osobno pod tą nazwą. Zgłoszenie trafia do nadzoru z numerem serii konkretnego opakowania, a nie z nazwą kultywaru, więc dla jedynej pozycji Medalchemy nie ma publicznego zestawienia takich obserwacji. Nie zastępujemy go domysłem ani opisem przeniesionym z odmiany o zbliżonym profilu.

Zgłoszenia o działaniach niepożądanych zbiera się dla produktu leczniczego z numerem serii, a nie dla nazwy odmiany, więc poniższe dotyczy suszu konopnego jako grupy surowców. Powtarzają się przede wszystkim suchość w jamie ustnej, przekrwienie oczu oraz przyspieszenie akcji serca. Rzadziej opisywane są zawroty głowy przy szybkiej pionizacji, ospałość w ciągu dnia i przejściowe pogorszenie pamięci świeżej, a także niepokój nasilający się wraz z dawką. Osobną sprawą są leki przyjmowane równolegle, zwłaszcza uspokajające i wpływające na krzepnięcie: ich ocena wymaga znajomości całej listy preparatów, nie opisu rośliny. Częstości tych objawów nie podajemy liczbowo, bo publiczne zestawienia dla suszu konopnego w Polsce nie rozdzielają ich na poszczególne produkty.

Przy Zookies dochodzi do tego jedno zastrzeżenie. Skoro skład opisuje pojedyncza baza, to nawet zestawienie zgłoszeń z domniemanym profilem nie miałoby się o co oprzeć, a przypisanie objawu terpenowi byłoby zgadywaniem.

Co wiadomo o waporyzacji Zookies i temperaturach jej terpenów?

Niewiele ponad to, co wynika z chemii samych terpenów. Dla tej odmiany nie ma pomiaru wskazującego jedno właściwe ustawienie waporyzatora, a temperatury wrzenia jej czterech terpenów rozkładają się na przedziale szerokim na dziewięćdziesiąt stopni, więc żadna pojedyncza wartość nie obejmuje ich wszystkich.

Liczby z tej tabeli pochodzą z zapisów źródłowych, w których tę samą substancję mierzono w różnych warunkach. Przy kariofilenie obok wartości atmosferycznej stoi pomiar 130 stopni przy ciśnieniu 14 mmHg, czyli o ponad sto dwadzieścia stopni niższy, a całą różnicę tłumaczy ciśnienie, nie inna próbka. Stąd biorą się tabele temperatur, które sobie przeczą. Przy pozostałych trzech terpenach z tego profilu źródło żadnego pomiaru pod obniżonym ciśnieniem nie notuje, więc czterech wartości z tabeli nie da się ustawić w jednym szeregu bez zastrzeżenia.

Wartość na pokrętle nie jest temperaturą suszu w komorze, a temperatura wrzenia nie wyznacza momentu, w którym związek zaczyna przechodzić w parę, bo dzieje się to również znacznie niżej. Z obu tych powodów nie podajemy tu zalecanego ustawienia. Dobór parametrów należy do rozmowy z lekarzem prowadzącym terapię, bo zależy od postaci surowca oraz od samego urządzenia.

Które odmiany z tego zestawienia są spokrewnione z Zookies?

Trzy. Animal Rntz oraz Animintz dzielą z Zookies rodzica po stronie Animal Cookies, a Mac Monkey, sprzedawany też jako Blue Monkey, dzieli z Zookies drugiego rodzica, Gorilla Glue #4. Wszystkie trzy stoją w tym samym zestawieniu aptecznym, więc pokrewieństwo da się sprawdzić na konkretnych pozycjach, nie tylko w opisie hodowcy.

Animal Cookies wraca w grafie trzy razy i za każdym razem z innym drugim rodzicem: u Animal Rntz jest to Runtz, u Animintz SinMint Cookies, u Zookies Gorilla Glue #4. Ten drugi rodzic wraca z kolei przy Mac Monkey, gdzie sąsiaduje z Black Blueberry.

Człon nazwy nie rozstrzyga tu niczego. Girl Scout Cookies ma w grafie rodziców OG Kush oraz Durban Poison, a Frosted Cherry Cookies pochodzi od Cherry Cookie skrzyżowanego z The White. Żadna z nich nie dzieli z Zookies choćby jednego rodzica, choć wszystkie trzy nazwy kończą się tym samym słowem. Girl Scout Cookies buduje przy tym własną rodzinę, bo występuje jako rodzic przy Electric Honeydew, GMO oraz Balasa, i jest to grupa rozłączna z opisaną wyżej.

Jedna etykieta stoi na granicy. Rodzic Zookies zapisany jest jako Gorilla Glue #4, a odrębna pozycja Gorilla Glue odsyła w grafie do opisu Original Glue, czyli do tej samej linii pod inną nazwą. Rodzeństwo łączone jest po dosłownym brzmieniu etykiety, więc Balasa, u której rodzicem jest Gorilla Glue bez numeru, na liście powyżej się nie znalazła. To ograniczenie zapisu, nie ustalenie botaniczne, i tak je tutaj traktujemy.

Najczęściej zadawane pytania o odmianę Zookies

Kto dostarcza Zookies do polskich aptek?

Jeden wytwórca, Medalchemy, i przypada na tę odmianę jedna pozycja apteczna. Ten sam wytwórca prowadzi w zestawieniu jeszcze Wedding Pop Triangle.

Czy Zookies jest spokrewniony z Girl Scout Cookies?

Nie. Girl Scout Cookies pochodzi w grafie od OG Kush oraz Durban Poison, a Zookies od Animal Cookies i Gorilla Glue #4. Wspólny człon nazwy nie oznacza wspólnego rodzica.

Dlaczego nie podajecie zawartości THC dla tej odmiany?

Bo źródło nie podaje przedziału, a wartość deklarowana ma tolerancję wytwórcy po obu stronach. Pojedyncza liczba wyglądałaby na wynik badania konkretnego opakowania, którym nie jest, więc pomijamy ją w całości.

Jakie terpeny wymienia profil Zookies?

Cztery: kariofilen, limonen, linalol oraz mircen, przy czym kariofilen prowadzi też pod względem udziału. Liczb obok tych nazw nie przepisujemy, bo źródło nie mówi, do jakiej całości się odnoszą.

Czy Zookies jest stale dostępny w aptekach?

Nie ma takiej gwarancji. Dostępność zależy od pozwolenia na dopuszczenie, od dostaw hurtowni oraz od portfela wytwórcy, a każda z tych rzeczy zmienia się szybciej niż opis odmiany. Bieżący stan prowadzimy w osobnym zestawieniu.

Co wykazano w badaniach nad kariofilenem?

Dwie prace na myszach: wiązanie z receptorem CB2 wraz z hamowaniem obrzęku zależnym od tego receptora oraz zmniejszenie zapalnej fazy bólu po podaniu doustnym. Obie dotyczą zwierząt, nie ludzi, i żadna nie dotyczy wziewnego podania suszu.

Susz konopny jest surowcem farmaceutycznym wydawanym z przepisu lekarza w kategorii Rpw. Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarza ani farmaceuty. Wyroby ze sklepowej kategorii susz to co innego niż opisany wyżej surowiec apteczny. Tekst redakcyjny: Redakcja ubucha.pl.