ODI Pharma: jedna własna pozycja i wyłączna dostawa suszu dla Synoptis Pharma

Kim jest ODI Pharma i skąd pochodzi jej surowiec?

ODI Pharma AB to szwedzka spółka z siedzibą w Sztokholmie, notowana na Spotlight
Stock Market i działająca od 2018 roku. Sama nie prowadzi uprawy. Na własnej stronie
pisze, że nie zamierza uprawiać surowca i pozyskuje go od partnerów, których w tym
miejscu nie nazywa po imieniu.

Spółka przedstawia siebie jako wytwórcę i przedstawiciela gotowych produktów
konopnych o przeznaczeniu farmaceutycznym, działającego przez sieć spółek zależnych
oraz partnerów. Ten opis łączy dwie role naraz: odpowiedzialność za gotowy produkt
i pośrednictwo w obrocie. Uprawy w nim nie ma, co spółka potwierdza wprost w części
informacyjnej swojego serwisu.

Raz jedna nazwa jednak padła. W komunikacie z 2 listopada 2020 roku ODI
podało zawarcie umowy zaopatrzeniowej z CC Pharma GmbH, niemiecką spółką zależną
kanadyjskiej Aphrii, na pięć lat i minimum 1200 kilogramów rocznie, łącznie 6000
kilogramów. Umowa dawała ODI wyłączne prawo sprzedaży w Polsce uzgodnionego zestawu
produktów pod dwiema markami naraz. Wcześniej, w styczniu 2020 roku, spółka
informowała o uzyskaniu przez Aphrię certyfikatu EU-GMP dla wytwarzania substancji
czynnej.

Późniejsze materiały ODI nie wracają już do żadnej nazwy hodowcy. Sztokholmski dom
analityczny Analyst Group pisze w swoim opracowaniu, że towar pochodzi od kanadyjskiego
Tilraya, ale to ustalenie analityka, nie oświadczenie
samego dostawcy. Tilray sprzedaje w polskich aptekach czternaście odmian pod własną
etykietą, więc ta sama nazwa stałaby wtedy po obu stronach półki.

Które odmiany ODI Pharma trafiają do polskich aptek?

Pod własną etykietą jedna: Jean Guy. Poza nią w naszym wykazie stoi trzynaście
odmian sygnowanych przez Synoptis Pharma, a Synoptis od sierpnia 2023 roku bierze
susz tylko z jednego źródła, którym jest ODI. Nazwa na opakowaniu tego nie ujawnia,
bo mówi o odpowiedzialności za pozycję.

Własna pozycja ODI nosi nazwę Cannabis flos ODI Pharma i trafia do aptek w
opakowaniach dziesięciogramowych. W naszym zbiorze pozycji aptecznych opisuje ją
jeden rekord. Tę samą odmianę dostarcza jeszcze wytwórca S-LAB pod osobną nazwą rejestrową, więc na jedną roślinę
przypadają dwa różne wpisy do wykazu.

Poniższa tabela zestawia obie strony tego układu: jedyną pozycję ODI oraz odmiany,
które w aptekach podpisuje Synoptis Pharma.
Trzecia kolumna podaje terpen wskazany przy danej pozycji przez bazę aptecznych
zestawień, z której zbudowany jest ten klaster.

Umowa o wyłączności dotyczy dostaw, nie oznakowania, więc z samego opakowania nie
da się orzec, którą drogą przyszła konkretna partia. Dwie odmiany z tej trzynastki
mają przy tym u Synoptis inny terpen wiodący niż ten, który wykaz przypisuje całej
odmianie: Frosted Cherry Cookies i Master Kush. Bieżący stan półki prowadzi
zestawienie dostępnych odmian, a sklepowa kategoria
susz obejmuje wyroby z obrotu detalicznego i nie miesza się z
pozycjami aptecznymi opisanymi wyżej.

Co właściwie mówi nazwa producenta na opakowaniu z apteki?

Mówi, kto odpowiada za pozycję rejestrową, a nie kto wyhodował roślinę. Podmiot z
etykiety zgłosił produkt do obrotu i odpowiada za jakość serii oraz za dokumentację.
Miejsce uprawy, nazwisko plantatora i kraj zbioru nie są częścią tej nazwy i nie
muszą pojawić się nigdzie na pudełku.

Przypadek ODI pokazuje to w skrajnej postaci. Spółka nie ma własnej plantacji, a
mimo to jej nazwa stoi na etykiecie jednej pozycji, bo wzięła na siebie rolę
odpowiedzialnego za produkt. Równocześnie towar, który przekazuje dalej, jedzie do
aptek pod szyldem innego podmiotu i nikt tego przepływu na opakowaniu nie odnotowuje.

Sama nazwa rejestrowa jest zresztą uboga. Nie ma w niej nazwy odmiany, tylko rodzaj
surowca, podmiot i deklarowane zawartości. Nazwa odmiany żyje wyłącznie w zestawieniach
handlowych, a te potrafią się nie zgadzać. Serwis weedweek.pl opisał tę pozycję dwa
razy: w październiku 2023 roku jako Bienville, z zastrzeżeniem, że to odmiana obecna
wcześniej na polskim rynku jako Jean Guy, a w styczniu 2024 roku jako Jean Guy z
dopiskiem o tej samej Bienville.

Dla czytającego receptę wynika z tego jedna rzecz. Nazwa wytwórcy na pudełku jest
adresem odpowiedzialności, nie świadectwem pochodzenia. Punktem odniesienia przy
powtarzalności zostaje numer serii i przypisany do niej wynik badania.

Czym różni się surowiec ODI Pharma od pozostałych pozycji w aptece?

Z zewnątrz niczym sprawdzalnym. Różnice, które da się pokazać, to nazwa podmiotu,
deklarowana zawartość i wielkość opakowania. Proces uprawy oraz sposób suszenia nie
są opisane publicznie ani przez ODI, ani przez pozostałych wytwórców obecnych w
polskich aptekach. Ta symetria jest sama w sobie odpowiedzią.

Sprawdzalna zostaje deklaracja zawartości wraz z jej marginesem. Dla pozycji ODI
wytwórca podaje jedną wartość, a dopuszczalne odchylenie sięga dziesiątej jej części
w obie strony, co daje przedział 18,0-22,0% THC. Pozycja S-LAB z tą samą nazwą odmiany
deklaruje mniej i mieści się w przedziale 16,2-19,8% THC. Ta sama roślina po dwóch
stronach półki nie jest więc tym samym towarem w sensie deklaracji.

Reszta to materiał promocyjny. Zdanie o sięganiu po surowiec u światowych liderów
branży, które stoi na stronie ODI, nie jest daną: nie podaje ani nazwy hodowcy, ani
kraju zbioru, ani metody uprawy. Podobnych zapewnień o najwyższej jakości używają
wszyscy dostawcy na tym rynku i żadnego z nich nie da się sprawdzić bez wglądu w
dokumentację serii.

Jest też różnica, która nie wypada dobrze dla żadnej ze stron. Baza budcare.pl
przypisuje obu pozycjom Jean Guy, tej od ODI i tej od S-LAB, dokładnie ten sam zestaw
czterech udziałów, choć deklarowana moc i opisany typ genetyczny są w nich różne.
Profil jest tam przyklejony do nazwy odmiany, a nie zmierzony dla pozycji. Cztery
liczby, które ta baza w tym miejscu podaje, sumują się przy tym do pięćdziesięciu
procent, więc mianownik pozostaje nieznany.

Co wiadomo, a czego nie wiadomo o surowcu ODI Pharma?

Wiadomo, kto odpowiada za pozycję, ile deklaruje THC i w jakim opakowaniu susz
trafia do apteki. Nie wiadomo, kto go wyhodował, w którym kraju i w jakich warunkach.
ODI nie publikuje badań własnego surowca, a żadna praca kliniczna nie identyfikuje
suszu po nazwie dostawcy.

Z dokumentacji wynika niewiele więcej, niż stoi na pudełku. Do każdej serii
wystawia się wynik badania, ale trafia on do hurtowni i do apteki, a nie do
publicznego rejestru, więc pacjent nie porówna dwóch partii tej samej pozycji.
Jawna i jednakowa dla całego rynku pozostaje kategoria wydawania.

Osobno stoi to, co jest materiałem promocyjnym. Deklaracje ODI o jakości i o
partnerach z pierwszej ligi branży opisują zamiar, nie pomiar. Relacje pacjentów
krążące po forach dotyczą zwykle nazwy odmiany, a nie pozycji rejestrowej, więc
wrzucają do jednego worka towar dwóch różnych wytwórców, co przy odmianie Jean Guy
widać najlepiej.

Jest wreszcie rzecz, której nie wie nikt poza spółką: przez czyje ręce przechodzi
susz sprzedawany pod etykietą Synoptis. Komunikat z sierpnia 2023 roku mówi, że
Synoptis zaopatruje się w ten surowiec wyłącznie u ODI, ODI zaś oświadcza, że nie
uprawia. Ostatnie ogniwo tego łańcucha nie zostało nigdzie podane do publicznej
wiadomości i nie potrafimy go wskazać.

Po jakim czasie zaczyna działać ten susz i jak długo utrzymuje się efekt?

Tak samo jak każdy inny susz konopny, bo o przebiegu decyduje droga podania, a nie
nazwa dostawcy. Ani dla pozycji ODI Pharma, ani dla żadnej z pozycji Synoptis nie
opublikowano osobnego badania czasu działania, więc poniższe przedziały opisują sposób
przyjęcia, a nie ten konkretny towar.

Rozstęp między drogami podania jest przy tym większy niż cała różnica między dwiema
pozycjami tej samej odmiany. Przedziały poniżej rozjeżdżają się o godziny, a deklaracje
obu wersji Jean Guy o kilka punktów zawartości.

Droga podania rozstrzyga o przebiegu bardziej niż sama odmiana. Po waporyzacji substancja przechodzi z płuc do krwi niemal natychmiast, więc pierwsze odczucia pojawiają się po kilku minutach, nasilenie rośnie jeszcze przez kilkanaście do trzydziestu minut, a całość mija w ciągu dwóch do czterech godzin. Po połknięciu surowiec pokonuje najpierw jelito i wątrobę, więc na pierwsze odczucia czeka się od pół godziny do dwóch, a epizod ciągnie się sześć, niekiedy osiem godzin. Stąd bierze się najczęstsza pomyłka przy podaniu doustnym: kto uzna po trzydziestu minutach, że nic się nie dzieje, i dobierze porcję, dostanie obie dawki naraz. Powyższe przedziały opisują drogę podania, nie tę odmianę; badania farmakokinetycznego dla pojedynczego kultywaru nie opublikowano.

Jakie działania niepożądane zgłaszano po surowcu ODI Pharma?

Żadnych osobno dla tego dostawcy. Zgłoszenia prowadzi się dla produktu leczniczego
z konkretnym numerem serii, a nie dla nazwy spółki, która surowiec dostarczyła. Przy
pozycjach sygnowanych przez Synoptis nazwa ODI nie pojawia się w oznakowaniu w ogóle,
więc nie ma czego z nią powiązać.

Dla polskiego rynku nie ma publicznego zestawienia, które rozbijałoby zgłoszenia na
wytwórców, więc porównanie pozycji ODI z pozycją innego dostawcy tej samej odmiany nie
jest możliwe nawet w przybliżeniu. Zgłoszenie kieruje się do lekarza albo farmaceuty, a
formalnie do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, i to numer serii z opakowania
jest w nim informacją rozstrzygającą.

Zgłoszenia o działaniach niepożądanych zbiera się dla produktu leczniczego z numerem serii, a nie dla nazwy odmiany, więc poniższe dotyczy suszu konopnego jako grupy surowców. Powtarzają się przede wszystkim suchość w jamie ustnej, przekrwienie oczu oraz przyspieszenie akcji serca. Rzadziej opisywane są zawroty głowy przy szybkiej pionizacji, ospałość w ciągu dnia i przejściowe pogorszenie pamięci świeżej, a także niepokój nasilający się wraz z dawką. Osobną sprawą są leki przyjmowane równolegle, zwłaszcza uspokajające i wpływające na krzepnięcie: ich ocena wymaga znajomości całej listy preparatów, nie opisu rośliny. Częstości tych objawów nie podajemy liczbowo, bo publiczne zestawienia dla suszu konopnego w Polsce nie rozdzielają ich na poszczególne produkty.

Najczęściej zadawane pytania o ODI Pharma

Czy ODI Pharma uprawia konopie?

Nie. Spółka pisze na własnej stronie, że nie zamierza uprawiać surowca samodzielnie i sięga po niego u partnerów z branży, których w tym miejscu nie wymienia z nazwy.

Ile pozycji ODI Pharma stoi w polskich aptekach pod jej własną nazwą?

Jedna, odmiana Jean Guy, prowadzona w wykazie jako Cannabis flos ODI Pharma. Ta sama odmiana ma też drugą, osobną pozycję rejestrową, sygnowaną przez wytwórcę S-LAB.

Czy susz sprzedawany pod etykietą Synoptis Pharma pochodzi od ODI Pharma?

Umowa ogłoszona 7 sierpnia 2023 roku czyni ODI wyłącznym dostawcą suszu konopnego dla Synoptis Pharma na pięć lat, z opcją przedłużenia o kolejne trzy i pół roku. Oznakowanie pojedynczego opakowania tego ani nie potwierdza, ani nie prostuje.

Do kogo należy Synoptis Pharma?

Do grupy NEUCA. Podaje to sama ODI w komunikacie o umowie, opisując partnera jako część drugiego pod względem wielkości podmiotu polskiego sektora ochrony zdrowia.

Dlaczego na opakowaniu nie ma nazwy hodowcy?

Bo nazwa rejestrowa wskazuje podmiot odpowiadający za pozycję, a nie miejsce uprawy. Żaden z dostawców obecnych w naszym wykazie nie umieszcza plantatora w nazwie swojej pozycji.

Czy Jean Guy i Bienville to ta sama odmiana?

Według serwisu weedweek.pl tak. Opisał on ten sam susz ODI raz pod nazwą Bienville, raz pod nazwą Jean Guy, za każdym razem zaznaczając, że chodzi o jedną i tę samą pozycję. Nasz wykaz prowadzi ją pod nazwą Jean Guy.

Czy ODI Pharma publikuje wyniki badań swojego surowca?

Nie natrafiliśmy na taką publikację. Spółka ogłasza wyniki handlowe i informacje o umowach, a wyniki analityczne poszczególnych serii trafiają do hurtowni i aptek, nie do publicznego rejestru.

Susz konopny jest surowcem farmaceutycznym wydawanym wyłącznie z przepisu lekarza,
w kategorii Rpw. Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarza ani
farmaceuty. Tekst redakcyjny: ubucha.