Chemango Kush (Cannabis flos Aurora): czworo rodzeństwa w aptekach i kariofilen

Skąd pochodzi Chemango Kush i co ujawnia jej rodowód?

Rodowód tej odmiany składa się z dwóch par. Hodowca San Rafael ’71 zapisuje go jako skrzyżowanie pary OG Kush z Wedding Cake oraz pary GMO z Fuel, czyli cztery odmiany rodzicielskie zamiast zwyczajowych dwóch. Obie bazy opisujące polski rynek przypisują jej genetykę indica, a do aptek trafia wyłącznie w wersji Aurory.

Nazwa łączy dwa tropy. Człon „chem” wskazuje na paliwowo-chemiczną linię, którą wnoszą tu Fuel oraz GMO, a „mango” na owocową nutę wyczuwaną w zapachu. Sam wyraz stojący na końcu nazwy nie jest jednak dowodem pochodzenia. Wyraz ten powtarza się w tym zestawieniu przy dziesięciu kultywarach, a przy pięciu z nich pochodzenie pozostaje nieustalone. Do tej piątki należy również OG Kush, czyli formalny rodzic opisywanej odmiany: jego własnych rodziców nie da się dziś wskazać, więc trop nazwy urywa się o jedno pokolenie wyżej.

Wartość takiego zapisu polega na tym, że da się go sprawdzić u samego hodowcy, a nie odczytać z etykiety. Dopiero to pozwala budować graf pokrewieństw zamiast domysłów. Tam, gdzie hodowca milczy albo dostępne źródła sobie przeczą, w tym zestawieniu stoi słowo „nieznany” i tak zostaje, bo zgadywanie po nazwie tworzy powiązania, których nikt nie potwierdził. Przy Chemango Kush zapis jest pełny, więc odmiana ma udokumentowane miejsce w sieci powiązań, a wnioski o rodzeństwie w dalszej części tekstu opierają się na konkretnych rodzicach.

Które wersje apteczne tej odmiany są dostępne w Polsce?

Jedna. Chemango Kush trafia do polskich aptek wyłącznie jako susz Aurory, opisany w rejestrze jako Cannabis flos, i nie ma dziś drugiego wytwórcy tej nazwy. Porównanie wersji sprowadza się więc do jednego wiersza, a różnice między opakowaniami wynikają z serii produkcyjnej, nie z odmiennej receptury.

Zestawienie z jednym wierszem jest migawką, nie cechą odmiany. Pozwolenia i faktyczne zatowarowanie hurtu zmieniają się w rytmie dostaw, więc pozycja obecna wiosną bywa nieosiągalna latem, a potem wraca pod inną serią, czasem z innym numerem partii i innym wynikiem oznaczenia. Dlatego bieżący asortyment razem z cenami opisuje osobne, aktualizowane zestawienie dostępnych odmian, a nie ten tekst.

Aurora prowadzi w polskim asortymencie dziesięć pozycji odmianowych i opisywana należy do jej mocniejszych deklaracyjnie; katalog tego wytwórcy razem ze sposobem oznaczania serii opisujemy osobno. Warto przy okazji rozdzielić dwie rzeczy, które w wynikach wyszukiwania mieszają się nagminnie: susz apteczny w kategorii Rpw wydaje się na receptę i nie ma go w sprzedaży detalicznej, natomiast susz konopny oferowany jako produkt konsumencki stanowi zupełnie inną kategorię i podlega innym przepisom.

Czym pachnie i jak smakuje ten susz?

Opisy aromatu wymieniają pięć nut. Dwie z nich to cytrus i sosna, trzecia to paliwowy diesel, czwarta ziemia, a piąta mango, od którego pochodzi druga część nazwy. Kolejność wrażeń zmienia się w zależności od tego, czy susz dopiero otwarto, czy już roztarto. Wytwórca nie publikuje własnego opisu sensorycznego.

Poszczególne nuty dają się powiązać ze składem lotnym, choć nie jeden do jednego. Cytrusowy ton zwykle idzie w parze z limonenem, ziemisty i lekko zielny z mircenem, a pieprzna końcówka z kariofilenem, który w tej odmianie prowadzi. Zapach zależy jednak także od związków obecnych w ilościach śladowych oraz od tego, jak susz przechowywano, więc dwa opakowania tej samej nazwy nie muszą pachnieć identycznie.

Opis zapachu pozostaje przy tym najbardziej miękką częścią całego profilu. Nie pochodzi z pomiaru, tylko z notatek serwisów katalogujących rynek, a te powstają na podstawie wrażeń pojedynczych osób. Owocowa część nazwy działa tu dodatkowo jak podpowiedź: kto wie, że w nazwie stoi mango, ten łatwiej je wyczuwa. Traktowanie takiego opisu jako cechy stałej odmiany byłoby nadużyciem, bo zmienia się on razem z partią, warunkami suszenia i czasem przechowywania.

Po jakim czasie pojawia się efekt i jak długo się utrzymuje?

Rozstrzyga droga podania. Ten sam susz zadziała inaczej wdychany, a inaczej połknięty, i różnica dotyczy zarówno momentu startu, jak i długości epizodu. Dla samej Chemango Kush pomiaru nikt nie ogłosił, więc liczby poniżej dotyczą surowca konopnego jako takiego. Wysoka deklarowana zawartość THC tego nie zmienia.

Droga podania rozstrzyga o przebiegu bardziej niż sama odmiana. Po waporyzacji substancja przechodzi z płuc do krwi niemal natychmiast, więc pierwsze odczucia pojawiają się po kilku minutach, nasilenie rośnie jeszcze przez kilkanaście do trzydziestu minut, a całość mija w ciągu dwóch do czterech godzin. Po połknięciu surowiec pokonuje najpierw jelito i wątrobę, więc na pierwsze odczucia czeka się od pół godziny do dwóch, a epizod ciągnie się sześć, niekiedy osiem godzin. Stąd bierze się najczęstsza pomyłka przy podaniu doustnym: kto uzna po trzydziestu minutach, że nic się nie dzieje, i dobierze porcję, dostanie obie dawki naraz. Powyższe przedziały opisują drogę podania, nie tę odmianę; badania farmakokinetycznego dla pojedynczego kultywaru nie opublikowano.

Warto dodać, na czym polega druga niewiadoma. Wytwórca deklaruje jedną wartość THC, a dopuszczalne odchylenie wynosi dziesięć procent w każdą stronę, więc realna zawartość mieści się w przedziale 26,1-31,9%. Podawanie pojedynczej liczby sugerowałoby precyzję, której tu nie ma: dwie serie tej samej nazwy potrafią różnić się o kilka punktów procentowych i obie pozostają zgodne z deklaracją. Przy podaniu doustnym ta rozpiętość waży więcej niż przy waporyzacji, bo połkniętej porcji nie da się już dobierać stopniowo w trakcie.

Które twierdzenia o tej odmianie mają oparcie w badaniach?

Żadne. Opublikowane prace dotyczą wyłącznie samego kariofilenu badanego u gryzoni oraz w układach komórkowych, a nie suszu o tej nazwie. Wszystko, co katalogi przypisują Chemango Kush jako odmianie, pozostaje opisem handlowym albo relacją pojedynczych osób. Rozdzielenie tych dwóch porządków waży tu więcej niż długość listy.

Na sam terpen wskazują natomiast dwie prace warte wymienienia z nazwiskiem, bo opisy odmian zwykle kończą się na ogólnej bibliografii. Zespół Gertscha (PNAS, rok 2008, identyfikator PMID:18574142) opisał wybiórcze przyłączanie się (E)-kariofilenu do receptora CB2, ze stałą wiązania na poziomie 155 nM, oraz zahamowanie obrzęku łapy po podaniu karagenu u myszy dzikich; u zwierząt pozbawionych tego receptora efekt nie wystąpił, co przypisano właśnie jego udziałowi. Zespół Klauke (European Neuropsychopharmacology, rok 2014, identyfikator PMID:24210682) podawał kariofilen doustnie myszom: słabła u nich druga, zapalna faza odczynu w teście z formaliną, również zależnie od CB2, natomiast faza pierwsza pozostawała nietknięta. W modelu bólu neuropatycznego opisano złagodzenie przeczulicy termicznej oraz allodynii mechanicznej, przy czym przewlekłe podawanie nie prowadziło do tolerancji.

W żadnym z dwóch badań nie testowano kariofilenu na ludziach ani w formie wziewnej z suszu; obie prace dotyczą doustnego lub ogólnoustrojowego podania u myszy w modelach bólu i stanu zapalnego, nie snu ani nastroju.

Sam skład profilu też nie jest ustalony. Dwa serwisy opisujące polski rynek podają go inaczej: budcare.pl wymienia dodatkowo humulen oraz linalol, których medweed.pl przy tej pozycji nie ma, natomiast obie strony zgadzają się co do kariofilenu, nerolidolu, limonenu i mircenu. Udziałów procentowych stąd nie przepisujemy. Każde źródło liczy je względem innej podstawy, a zsumowane wartości dla tych samych pozycji nie dochodzą do stu, tylko rozrzucają się od czterdziestu kilku do ponad osiemdziesięciu. Liczba wyrażona w procentach jest wtedy nieporównywalna między serwisami, więc skład podajemy jako skład.

Jakie objawy niepożądane zgłaszano po tym suszu?

Osobnych zgłoszeń dla Chemango Kush nie ma. Zgłoszenie trafia do nadzoru przypisane do konkretnego opakowania produktu leczniczego wraz z numerem partii, a nie do handlowej nazwy kultywaru. Nie powstaje więc żaden zbiór danych pozwalający policzyć, jak często dany objaw pojawia się akurat po tej pozycji. Poniżej stoi zatem opis dla całej grupy surowca.

Zgłoszenia o działaniach niepożądanych zbiera się dla produktu leczniczego z numerem serii, a nie dla nazwy odmiany, więc poniższe dotyczy suszu konopnego jako grupy surowców. Powtarzają się przede wszystkim suchość w jamie ustnej, przekrwienie oczu oraz przyspieszenie akcji serca. Rzadziej opisywane są zawroty głowy przy szybkiej pionizacji, ospałość w ciągu dnia i przejściowe pogorszenie pamięci świeżej, a także niepokój nasilający się wraz z dawką. Osobną sprawą są leki przyjmowane równolegle, zwłaszcza uspokajające i wpływające na krzepnięcie: ich ocena wymaga znajomości całej listy preparatów, nie opisu rośliny. Częstości tych objawów nie podajemy liczbowo, bo publiczne zestawienia dla suszu konopnego w Polsce nie rozdzielają ich na poszczególne produkty.

Dla tej pozycji dochodzi jeszcze jedna okoliczność. Deklarowana zawartość THC należy do najwyższych w aptecznym asortymencie, a nasilenie objawów pokroju niepokoju czy przyspieszonego tętna rośnie razem z przyjętą ilością substancji, nie z nazwą odmiany. Ta sama objętość suszu niesie tu więc mocniejszą porcję niż przy odmianach o niższej deklaracji, co przy niezmienionym sposobie odmierzania bywa mylone z odmiennym charakterem rośliny. Ocena tego ryzyka należy do lekarza prowadzącego, ponieważ wymaga znajomości pozostałych przyjmowanych preparatów.

W jakiej temperaturze waporyzuje się susz z przewagą kariofilenu?

Nie ma jednej poprawnej wartości, bo temperatura wrzenia terpenu i ustawienie waporyzatora to dwie różne wielkości. Kariofilen wrze pod ciśnieniem atmosferycznym dopiero w okolicy 257 stopni, a więc znacznie wyżej, niż wynosi granica przypalania suszu, i mimo to daje się go wyczuć w oparach dużo wcześniej.

Bierze się to z prostej rzeczy. W mieszaninie żywicy każdy składnik odparowuje na długo przed swoim punktem wrzenia, bo liczy się jego ciśnienie cząstkowe, a nie zachowanie czystej substancji w kolbie. Do tego część liczb krążących w popularnych tabelach zmierzono pod obniżonym ciśnieniem: dla kariofilenu opublikowano również odczyt bliski 130 stopniom, ale przy kilkunastu milimetrach słupa rtęci, czyli w warunkach, jakich w waporyzatorze nie ma. Zestawianie obu odczytów w jednej kolumnie jest błędem powielanym przez większość poradników, a to, dlaczego takie tabele pozostają nieporównywalne, tłumaczymy osobno.

Profil tej odmiany jest przy tym przesunięty w stronę cięższych składników. Kariofilen, nerolidol i humulen to seskwiterpeny o wyraźnie wyższych punktach wrzenia niż limonen czy mircen, co oznacza, że przy niskich ustawieniach para niesie głównie te lżejsze, a charakterystyczna pieprzna nuta pojawia się dopiero wyżej. Samemu kariofilenowi poświęcamy odrębny tekst razem z tym, co o nim zbadano. Dobór ustawienia pozostaje sprawą sprzętu i zalecenia lekarza, bo skala na wyświetlaczu opisuje grzałkę, nie temperaturę samego suszu.

Które apteczne odmiany dzielą z nią rodzica?

Cztery. W grafie rodowodów Chemango Kush ma czworo rodzeństwa obecnego w polskich aptekach: Farm Gas, Sourdough, Wedding Pie oraz Wedding Pop Triangle. Tylko jedna odmiana w tym zestawieniu ma ich więcej, a większość nie ma żadnego, bo ich rodzice nigdzie nie zostali wskazani z nazwy.

Pokrewieństwo nie rozkłada się równo. Z odmianą Farm Gas łączy ją GMO, czyli rodzic z drugiej pary. Pozostała trójka schodzi się natomiast na Wedding Cake: Sourdough powstał ze skrzyżowania Wedding Cake z Sour Diesel, Wedding Pie z Wedding Cake i Grape Pie, a Wedding Pop Triangle z Wedding Cake i Triangle Kush.

Dwoje rodziców opisywanej odmiany nie tworzy natomiast żadnego pokrewieństwa i jest to decyzja świadoma. OG Kush oraz Fuel funkcjonują dziś jako szerokie rodziny stylu, a nie jako pojedyncze, dające się wskazać rośliny, więc dwie odmiany mające je w rodowodzie nie stają się przez to rodzeństwem. Z tego samego powodu wspólny wyraz w nazwie niczego nie przesądza: ten sam wyraz kończy nazwy dziesięciu pozycji z tego zestawienia, a przy pięciu rodowód pozostaje nieustalony, a Blood Orange Kush wywodzi się od lemon kush i guava kush, czyli od zupełnie innej pary niż opisywana odmiana. Podobieństwo brzmienia bywa więc mylące w obie strony: bywa, że dwa niespokrewnione kultywary mają w nazwie ten sam wyraz, i bywa, że rodzeństwo nie ma go wcale, tak jak Farm Gas.

Praktyczny wniosek z tej mapy pozostaje ostrożny. Wspólny rodzic bywa widoczny w składzie lotnym, ale nie zapowiada podobnego przebiegu działania, bo o profilu decydują także selekcja fenotypu oraz warunki uprawy w konkretnym zakładzie. Rodzeństwo mówi zatem, gdzie szukać dalej, a nie czego się spodziewać.

Najczęściej zadawane pytania o Chemango Kush

Czy Chemango Kush jest dostępna bez recepty?

Nie. Susz konopny do celów medycznych ma w Polsce kategorię Rpw i wydaje się go wyłącznie z przepisu lekarza, na receptę wystawioną na konkretny produkt leczniczy.

Ilu wytwórców dostarcza tę odmianę do polskich aptek?

Jeden. Odmiana występuje w aptecznym asortymencie wyłącznie w wersji Aurory, opisanej w rejestrze jako Cannabis flos.

Który terpen prowadzi w profilu tej odmiany?

Kariofilen. Oba serwisy opisujące polski rynek stawiają go na pierwszym miejscu, choć różnią się co do reszty składu.

Dlaczego zawartość THC podajemy jako przedział?

Ponieważ rejestr dopuszcza odchylenie dziesięciu procent od wartości deklarowanej. Dla tej pozycji daje to 26,1-31,9%, a jedna liczba sugerowałaby dokładność, której pojedyncza seria nie potwierdza.

Które apteczne odmiany są z nią spokrewnione?

Farm Gas, Sourdough, Wedding Pie oraz Wedding Pop Triangle. Z pierwszą łączy ją rodzic GMO, z pozostałymi Wedding Cake.

Czy człon „kush” w nazwie oznacza pokrewieństwo z innymi odmianami kush?

Nie. W tym zestawieniu ten człon nosi dziesięć kultywarów, a połowa z nich nie ma w ogóle ustalonego rodowodu. O pokrewieństwie rozstrzyga zapis rodziców u hodowcy, nie brzmienie nazwy.

Czy opublikowano badanie farmakokinetyczne dla samej Chemango Kush?

Nie. Dostępne przedziały czasu działania opisują drogę podania, a nie pojedynczy kultywar, i tak też trzeba je czytać.

Susz konopny jest surowcem farmaceutycznym w kategorii Rpw, wydawanym wyłącznie z przepisu lekarza. Ten tekst ma charakter informacyjny, opisuje stan dostępnych danych i nie zastępuje konsultacji lekarskiej ani porady farmaceuty.

Autor: ubucha