Island Sweet Skunk i Cataract Kush: pinen wobec mircenu, dwa niepotwierdzone profile

Czym te dwie odmiany różnią się naprawdę?

Terpenem wiodącym i rodowodem, nie liczbą na etykiecie. W profilu Island Sweet Skunk najwyższy udział ma pinen, w profilu Cataract Kush mircen. Rodowód pierwszej odmiany jest nieustalony, druga pochodzi ze skrzyżowania LA Confidential z OG Kush. Deklarowana zawartość THC obejmuje u obu ten sam przedział.

Pinen prowadzi rzadko. Wśród 85 kultywarów zebranych w tym klastrze stoi na szczycie profilu u sześciu, podczas gdy mircen prowadzi u dwudziestu, a kariofilen u trzydziestu. W piętnastu porównaniach tej partii pinen wchodzi do gry dwa razy i za każdym razem po stronie Island Sweet Skunk; Cataract Kush wraca w czterech parach, zawsze jako strona mircenowa. Ta asymetria nie mówi nic o działaniu. Mówi natomiast, ile materiału porównawczego w ogóle istnieje: odmianę mircenową łatwo zestawić z sąsiadką z tej samej półki, pinenową znacznie trudniej.

Druga różnica siedzi w pochodzeniu. Cataract Kush ma nazwanego hodowcę i dwoje rodziców: LA Confidential oraz OG Kush, i tak opisuje ją baza odmian SeedFinder. Przy Island Sweet Skunk nie ma czego zapisać: publiczne bazy hodowców podają dla niej co najmniej trzy wykluczające się wersje pochodzenia, więc w tym zestawieniu jej rodowód figuruje jako nieustalony. To jest wynik, a nie luka do wypełnienia domysłem.

Na liczbie z etykiety ta para się nie rozjeżdża. Obie odmiany trafiają do polskich aptek w kilku osobnych pozycjach rejestrowych, a deklarowana zawartość THC rozciąga się dla każdej z nich od 16,2 do 24,2%. Rozstęp tej szerokości nie jest widełkami jednego wytwórcy: składają się na niego deklaracje różnych pozycji, z których każda ma jeszcze własną dziesięcioprocentową tolerancję wokół wartości wpisanej w nazwę handlową. Kto zestawia te dwie odmiany po zawartości, porównuje więc rejestr, nie rośliny.

Co je łączy?

Wytwórcy, przedział mocy oraz pięć terpenów obecnych w obu profilach. Łączy je też coś mniej oczywistego: obie ścieżki rodowodowe kończą się słowem nieustalony, tyle że u Island Sweet Skunk od razu, a u Cataract Kush dopiero pokolenie wyżej, przy OG Kush, którego rodziców nikt nie ustalił.

W obu profilach powtarza się pięć składników: humulen, kariofilen, limonen, mircen oraz pinen. Rozchodzą się dopiero na obrzeżach. Profil Island Sweet Skunk niesie dodatkowo bisabolol, nerolidol, ocymen oraz terpinolen, profil Cataract Kush dokłada linalol, którego przy tej pierwszej nie wymienia żadne źródło. Inna jest też kolejność: to, co u jednej odmiany stoi na czele listy, u drugiej bywa dopiskiem na jej końcu.

Po stronie apteki obie wychodzą z tych samych trzech wytwórni: S-LAB, Synoptis Pharma oraz Tilray. W spisie pozycji zebranym dla tego klastra Island Sweet Skunk ma pięć wpisów, Cataract Kush cztery, przy medianie jednego wpisu na kultywar. Jak na ten rynek obie są więc dostępne szeroko, co dla porównania znaczy coś odwrotnego, niż się wydaje: im więcej pozycji, tym więcej osobnych deklaracji, które mogą się od siebie różnić.

Rodzeństwa nie ma żadna z nich, a w obu przypadkach stoi za tym co innego niż brak danych. LA Confidential występuje w tych 85 rodowodach dokładnie raz, właśnie przy Cataract Kush, a OG Kush jest szeroką rodziną stylu, nie pojedynczą zidentyfikowaną odmianą, więc czterech kultywarów mających go w rodzicach nikt nie nazwie rodzeństwem. Pełny opis pochodzenia Cataract Kush oraz to, co da się powiedzieć o Island Sweet Skunk, stoją na osobnych stronach.

Czy profile terpenowe tych dwóch odmian są potwierdzone?

Żaden z dwóch nie jest, ale z zupełnie innego powodu. Skład Island Sweet Skunk opisują dwa źródła i różnią się między sobą, skład Cataract Kush opisuje tylko jedno źródło, więc nie ma go z czym zestawić. W jednym przypadku brakuje zgody, w drugim brakuje drugiego głosu.

Rozbieżność da się nazwać dokładnie. Obie bazy wymieniają przy Island Sweet Skunk bisabolol, kariofilen, nerolidol, pinen oraz terpinolen, natomiast humulen, limonen, mircen oraz ocymen pojawiają się tylko w jednej z nich. Cztery pozycje na dziewięć wymienionych to nie jest szczegół redakcyjny: obraz odmiany zależy wtedy od tego, którą stronę ktoś otworzył jako pierwszą. Rozjeżdża się przy okazji także etykieta genetyczna tej odmiany, raz hybryda, raz sativa. Przy Cataract Kush drugiego zapisu nie ma, więc jego indica nie ma się z czym rozminąć.

Stąd bierze się zakaz podawania udziałów w liczbach. Baza, z której pochodzi skład, przypisuje poszczególnym pozycjom wartości, tylko że one nie sumują się do stu: przy jednej pozycji Island Sweet Skunk wychodzi 88, przy drugiej pozycji tej samej odmiany 67, a przy Cataract Kush 94. Skoro w obrębie jednego źródła i jednej odmiany suma potrafi spaść o dwadzieścia jeden punktów, mianownik jest nieznany, a ułamek postawiony przy nazwie składnika wyglądałby na pomiar, którym nie jest.

Co wiadomo, a czego nie wiadomo o działaniu obu tych odmian?

O samych odmianach nie wiadomo nic. Żadna z nich nie ma własnego badania z udziałem pacjentów. Publikacje, które da się przywołać uczciwie, dotyczą pojedynczych terpenów podanych zwierzętom albo komórkom w hodowli, więc opisują cząsteczkę, a nie susz wydany w aptece. Tabela rozdziela to po stronach pary.

Po stronie Island Sweet Skunk stoją dwie prace o alfa-pinenie i obie kończą się daleko od pacjenta. Sen myszy po podaniu doustnym mierzono zapisem czynności mózgu oraz mięśni (PMID:27573669), a hamowanie odczynu zapalnego opisano na mysich makrofagach w hodowli (PMID:26119957). Granica tych danych brzmi tak: Nie wykazano przeciwlękowego ani przeciwbólowego działania pinenu u ludzi; dostępne dane dotyczą wyłącznie wpływu na sen u myszy po podaniu doustnym oraz działania przeciwzapalnego na mysie makrofagi w hodowli.

Po stronie Cataract Kush prace są trzy i mówią rzeczy, które trudno pogodzić. Wstrzyknięcie dootrzewnowe wydłużało sen po pentobarbitalu, a w labiryncie krzyżowym dawało efekt raczej lękotwórczy (PMID:12587690). Osobna praca opisała słabsze reakcje bólowe u myszy oraz udział receptorów alfa2-adrenergicznych (PMID:1983154). Najnowsza podała mircen w parach, czyli bliżej tego, jak surowiec trafia do człowieka, i zobaczyła działanie przeciwlękowe wyłącznie u samic (PMID:39728677). U ludzi nie wykazano, żeby sam mircen łagodził bezsenność przy dawkach typowych dla inhalacji suszu. Kierunek efektu u gryzoni zależy od drogi podania i od płci: po wstrzyknięciu dootrzewnowym w 2002 roku opisano efekt lekko anksjogenny, a po podaniu wziewnym w 2024 roku efekt przeciwlękowy u samic. Te dwa wyniki nie znoszą się, tylko pokazują, że wniosek zależy od warunków, których żadna popularna baza odmian nie podaje.

Ile trwa działanie po waporyzacji, a ile po połknięciu?

Przy waporyzacji liczy się to w minutach, przy połknięciu w godzinach, a ta różnica jest większa niż cokolwiek, co dzieli te dwie odmiany. Ani dla Island Sweet Skunk, ani dla Cataract Kush nikt nie zmierzył przebiegu osobno, więc poniższy opis dotyczy drogi podania.

Droga podania rozstrzyga o przebiegu bardziej niż sama odmiana. Po waporyzacji substancja przechodzi z płuc do krwi niemal natychmiast, więc pierwsze odczucia pojawiają się po kilku minutach, nasilenie rośnie jeszcze przez kilkanaście do trzydziestu minut, a całość mija w ciągu dwóch do czterech godzin. Po połknięciu surowiec pokonuje najpierw jelito i wątrobę, więc na pierwsze odczucia czeka się od pół godziny do dwóch, a epizod ciągnie się sześć, niekiedy osiem godzin. Stąd bierze się najczęstsza pomyłka przy podaniu doustnym: kto uzna po trzydziestu minutach, że nic się nie dzieje, i dobierze porcję, dostanie obie dawki naraz. Powyższe przedziały opisują drogę podania, nie tę odmianę; badania farmakokinetycznego dla pojedynczego kultywaru nie opublikowano.

Temperatura wchodzi tu jeszcze z innej strony. Publiczne rejestry zebrane w PubChem podają punkt wrzenia razem z ciśnieniem dla sześciu z jedenastu terpenów tego klastra, a oba terpeny wiodące tej pary są wśród nich. Dla alfa-pinenu zapisy pod ciśnieniem 760 mm Hg dają 155-156 stopni Celsjusza, dla beta-mircenu 166-167. To są liczby dla czystej substancji w naczyniu laboratoryjnym: nastawa waporyzatora nie równa się temperaturze suszu w komorze, a punkt wrzenia nie jest progiem, poniżej którego cząsteczka nie przechodzi do pary. Reszta tych zapisów stoi na osi poświęconej parowaniu terpenów.

Jakie działania niepożądane zgłaszano po każdej z tych dwóch odmian?

Osobno dla żadnej z nich nie zgłoszono niczego, bo zgłoszenia nie są zbierane pod nazwą kultywaru. System wiąże je z produktem leczniczym i numerem serii, więc zestawienie Island Sweet Skunk z Cataract Kush pod względem bezpieczeństwa nie ma się o co oprzeć.

Zgłoszenia o działaniach niepożądanych zbiera się dla produktu leczniczego z numerem serii, a nie dla nazwy odmiany, więc poniższe dotyczy suszu konopnego jako grupy surowców. Powtarzają się przede wszystkim suchość w jamie ustnej, przekrwienie oczu oraz przyspieszenie akcji serca. Rzadziej opisywane są zawroty głowy przy szybkiej pionizacji, ospałość w ciągu dnia i przejściowe pogorszenie pamięci świeżej, a także niepokój nasilający się wraz z dawką. Osobną sprawą są leki przyjmowane równolegle, zwłaszcza uspokajające i wpływające na krzepnięcie: ich ocena wymaga znajomości całej listy preparatów, nie opisu rośliny. Częstości tych objawów nie podajemy liczbowo, bo publiczne zestawienia dla suszu konopnego w Polsce nie rozdzielają ich na poszczególne produkty.

Liczba pozycji też nie jest tu wskazówką. Island Sweet Skunk ma w spisie o jeden wpis więcej niż Cataract Kush, co przekłada się co najwyżej na większą liczbę okazji do zgłoszenia, nie na większe ryzyko. Kto zestawiłby obie odmiany po liczbie doniesień, zmierzyłby popularność pozycji rejestrowych oraz czas ich obecności w obrocie, a nie profil bezpieczeństwa rośliny.

Czy wspólny człon nazwy mówi coś o pokrewieństwie?

Nie mówi nic, w żadną stronę. Nazw z członem kush jest w tym zestawieniu dziesięć, a pochodzenie ustalono tylko przy połowie z nich. Z członem skunk są dwie, Island Sweet Skunk oraz Lemon Skunk, i nic w grafie rodowodów tych dwóch odmian ze sobą nie łączy.

Przy Cataract Kush człon nazwy akurat coś odzwierciedla, bo OG Kush faktycznie stoi w jej rodowodzie. To jednak wyjątek, nie reguła: sam OG Kush nie ma ustalonych rodziców, więc trop prowadzi o pokolenie w górę i tam się urywa. Ścieżka Island Sweet Skunk urywa się od razu, na pierwszym pytaniu, i dokładnie tak wygląda to u dwudziestu pięciu z 85 kultywarów tego klastra.

Lemon Skunk pokazuje, jak łatwo pomylić się w drugą stronę. Występuje tu jako rodzic innej odmiany, Frosted Lemon Angel, podczas gdy Island Sweet Skunk nie jest rodzicem niczego, co w tym klastrze opisujemy. Wspólne słowo w nazwie zostaje więc słowem: opisuje aromat albo tradycję hodowlaną, nie pokrewieństwo. Widać to na samej liście: człon kush noszą tu równocześnie Blood Orange Kush z zapisanymi rodzicami oraz Afghan Kush, Hindu Kush czy Master Kush, przy których w rubryce pochodzenia nie stoi nic. Wniosek zbudowany na samej nazwie tworzy fałszywe połączenia między odmianami i potrafi przenieść na jedną z nich opis drugiej.

Kto dostarcza obie odmiany do polskich aptek?

Te same trzy wytwórnie: S-LAB, Synoptis Pharma oraz Tilray. Żadna z tych dwóch odmian nie zależy od jednego dostawcy, co odróżnia je od większości klastra, bo 64 z 85 kultywarów ma w tym spisie dokładnie jednego wytwórcę. Trzech albo więcej wytwórców ma dziesięć odmian i obie strony tej pary mieszczą się w tej dziesiątce.

Skład tej trójki bywa jednak inny z miesiąca na miesiąc, z powodów, które nic nie mówią o roślinie: pozwolenie na dopuszczenie do obrotu wygasa, wytwórca zmienia dostawcę surowca, seria nie przechodzi kontroli jakości. Dlatego listy dostępności nie zamykamy w tym tekście. Bieżące zestawienie odmian obecnych w polskich aptekach stoi w osobnym, aktualizowanym wpisie.

Nazwa odmiany nie jest zresztą tym, co pada na recepcie. Lekarz przepisuje pozycję rejestrową o określonej zawartości, a nazwa kultywaru bywa przy niej dopiskiem wytwórcy; ta sama nazwa handlowa potrafi wrócić po zmianie dostawcy z innym profilem terpenowym. Odmiana bywa też nieobecna przez kilka miesięcy, a potem wraca w pozycji kolejnego wytwórcy, więc zdanie o dostępności ma tu krótszy termin ważności niż zdanie o składzie. Sklepowa kategoria suszu konopi włóknistych z kannabidiolem, sprzedawanego bez recepty, to całkiem inna półka i nie ma z tym zestawieniem ani jednej wspólnej pozycji.

Najczęściej zadawane pytania

Czy Island Sweet Skunk i Cataract Kush mają ten sam zakres THC?

Tak. W tym zestawieniu obie mieszczą się w przedziale od 16,2 do 24,2%, bo obie są deklarowane w kilku osobnych pozycjach rejestrowych o różnej wartości nominalnej. Ten przedział opisuje więc stan rejestru, a nie zawartość w jednej paczce suszu.

Który terpen prowadzi w profilu każdej z tych odmian?

W profilu Island Sweet Skunk najwyższy udział ma pinen, w profilu Cataract Kush mircen. Udziałów nie podajemy w postaci ułamków, bo źródła nie mówią, w czym te udziały są liczone.

Czy Cataract Kush i Island Sweet Skunk są spokrewnione?

Nie ma na to żadnej przesłanki. Cataract Kush pochodzi z krzyżówki LA Confidential z OG Kush, a rodowód Island Sweet Skunk jest nieustalony, więc wspólnego przodka nie da się ani wskazać, ani wykluczyć.

Czy któraś z tych dwóch odmian ma mocniejsze dowody działania?

Żadna. Prace, które da się przywołać, dotyczą pojedynczych terpenów u gryzoni albo komórek w hodowli, a nie tych kultywarów, więc porównywanie siły dowodów po stronach pary nie ma podstaw.

Dlaczego przy terpenach nie ma wartości liczbowych?

Bo nie wiadomo, od czego liczony byłby ułamek. W tej samej bazie sumy udziałów podanych dla jednej pozycji Island Sweet Skunk dają 88, dla drugiej 67, a dla Cataract Kush 94, więc mianownik jest inny w każdym zapisie.

Czy te dwie odmiany można kupić bez recepty?

Nie. Susz konopny w tej kategorii jest surowcem farmaceutycznym wydawanym z przepisu lekarza, oznaczonym jako Rpw. Susz konopi włóknistych z kannabidiolem, dostępny w sklepach bez recepty, to inny towar i inna półka.

Susz konopny jest surowcem farmaceutycznym wydawanym wyłącznie z przepisu lekarza w kategorii Rpw. Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarskiej ani decyzji lekarza prowadzącego. Tekst redakcyjny: ubucha.