Nerolidol wobec terpinolenu: Galaxy Walker OG i Lilac Diesel od tych samych trzech wytwórców

Czym te dwie odmiany różnią się naprawdę?

Składem i rodowodem, nie mocą. Zestawienia terpenów obu odmian liczą po osiem nazw i siedem z nich jest wspólnych; osobno stoi tylko nerolidol po stronie Galaxy Walker OG i terpinolen po stronie Lilac Diesel. Rodowody nie mają ani jednego wspólnego przodka, a zapisany przedział zawartości THC jest identyczny.

Ta jedna nazwa po każdej stronie jest jednocześnie terpenem wiodącym. Nerolidol prowadzi w profilu Galaxy Walker OG, terpinolen w profilu Lilac Diesel, i oba należą w tym klastrze do mniejszości: nerolidol stoi na czele w 6 kultywarach z 85 opisywanych, terpinolen w 7. Pierwsza trójka, czyli kariofilen, mircen oraz limonen, obsługuje pozostałe 66 pozycji. Para, w której obie strony noszą terpen wiodący spoza tej trójki, nie jest w tym zestawieniu regułą.

Rodowody rozchodzą się jeszcze wyraźniej. Galaxy Walker OG ma w danych dwoje rodziców, Skywalker OG i OG Kush, przy czym to drugie hasło jest szeroką rodziną stylu i stoi w rodowodzie czterech kultywarów tego klastra, razem z samą Galaxy Walker OG. Co więcej, OG Kush figuruje w tym samym zestawieniu jako osobna odmiana, i to taka, dla której własnego pochodzenia nie ustalono. Lilac Diesel wywodzi się od czterech linii hodowli Ethos Genetics. W jej rodowodzie stoją Silver Lemon Haze i Forbidden Fruit, a obok nich NYC Cherry Pie oraz Citral Glue; żadna z tych czterech nazw nie wraca w rodowodzie jakiejkolwiek innej odmiany z tego klastra.

Nie zgadza się nawet etykieta genetyczna. Dla Galaxy Walker OG jedno źródło pisze o hybrydzie, drugie o odmianie indykowej. Dla Lilac Diesel zapisy rozchodzą się na trzy warianty, od hybrydy przez hybrydę z przewagą sativy po samą sativę. Podział na indykę i sativę jest tu opisem handlowym, nie rozstrzygnięciem, i nie nadaje się na oś tego porównania.

Co je łączy?

Półka, nie pochodzenie. Obie odmiany dostarcza w Polsce ta sama trójka wytwórców: S-LAB, Synoptis Pharma i Tilray. Obie mają ten sam zapisany przedział zawartości THC, obie dzielą siedem z ośmiu nazw w profilu i obie mają pustą listę rodzeństwa. Graf rodowodów nie łączy ich niczym.

Zapisany dla obu odmian przedział zawartości THC, 16,2-24,2%, nie jest widełkami jednej deklaracji. Powstaje ze złożenia kilku osobnych pozycji rejestrowych o różnych mocach nominalnych: po stronie Galaxy Walker OG są cztery takie pozycje, po stronie Lilac Diesel sześć, a każda z nich ma własną tolerancję wokół własnej wartości deklarowanej. Dolny kraniec pochodzi więc z najsłabszej pozycji, górny z najmocniejszej, i żadna apteczna pozycja nie obejmuje całego tego przedziału sama.

Wspólna trójka wytwórców oznacza też, że obie odmiany idą tym samym torem dopuszczenia i mają tę samą postać. Pełne zestawienie pozycji dla każdej z nich stoi na osobnych stronach: w opisie odmiany Galaxy Walker OG oraz w opisie odmiany Lilac Diesel.

Czego w tych danych wspólnego nie ma, to przodka. Rodzice Galaxy Walker OG nie pojawiają się w rodowodzie Lilac Diesel ani odwrotnie, a pusta lista rodzeństwa po obu stronach nie jest luką do wypełnienia. Rodzic będący szeroką rodziną stylu, jak OG Kush, rodzeństwa nie generuje, bo to kategoria hodowlana, a nie jedna zidentyfikowana odmiana.

Czy obie polskie bazy opisują te profile tak samo?

Nie, i to po obu stronach pary. Dwa polskie zestawienia podają dla każdej z tych odmian inny skład profilu, więc żaden z tych profili nie jest przez źródła potwierdzony zgodnie. Przy Galaxy Walker OG rozbieżność dotyczy humulenu, linalolu oraz pinenu, przy Lilac Diesel bisabololu, humulenu, limonenu i mircenu.

Kierunek tej rozbieżności nie jest po obu stronach taki sam i to jest ciekawsze niż jej rozmiar. Przy Galaxy Walker OG wszystko, co wymienia jedna baza, stoi także na liście drugiej: krótszy zapis mieści się w dłuższym w całości, a trzy nazwy dokłada wyłącznie ten obszerniejszy. Przy Lilac Diesel żaden zapis nie zawiera drugiego, bo każdy niesie coś, czego w tamtym nie ma.

Stąd bierze się rzecz, której nie widać, dopóki nie zestawi się obu źródeł osobno. W bazie opisującej profile obszerniej te dwie odmiany wyglądają na niemal to samo: dzielą siedem nazw z ośmiu. W drugiej bazie, gdzie zapisy są krótsze, wspólne pozostają dwie nazwy z pięciu po każdej stronie. Ta sama para jest więc raz prawie jednym profilem, a raz dwoma różnymi, zależnie od tego, którą stronę się czyta. Konkurencja tego nie pokazuje, bo przepisuje jedno źródło naraz.

Dlatego przy nazwach ze składu nie stawiamy liczb. Suma pozycji w tabeli udziałów wynosi dla Lilac Diesel 58, a dla Galaxy Walker OG 100 albo 102, zależnie od pozycji rejestrowej, i to w obrębie jednej bazy. Gdyby te liczby były udziałem w całości, żadna suma nie mogłaby ani przekroczyć stu, ani zatrzymać się grubo poniżej. Mianownik jest nieznany, więc liczba, która wygląda jak pomiar, byłaby tu gorsza od jej braku.

Czy inny terpen wiodący widać przy waporyzacji?

Nie w postaci, którą dałoby się sprawdzić na urządzeniu. Baza projektu notuje dla terpinolenu zapisy z okolic 184 stopni Celsjusza przy ciśnieniu atmosferycznym, a dla nerolidolu jeden zapis 275-277 stopni bez podanego ciśnienia, więc obu liczb nie da się zestawić jak dwóch pomiarów tego samego rodzaju.

Odstęp między tymi zapisami sięga blisko dziewięćdziesięciu stopni, ale wniosku o waporyzacji z niego nie wyciągniemy. Nastawa waporyzatora nie równa się temperaturze suszu w komorze, a temperatura wrzenia czystego związku w kolbie nie mówi, kiedy ten sam związek opuszcza materiał roślinny w mieszaninie z dziesiątkami innych. Susz jest wydawany z przepisu lekarza, więc o sposobie podania rozstrzyga lekarz prowadzący, nie strona informacyjna.

Dla samego pytania o różnicę między tymi odmianami ważniejsze jest co innego: żadna praca nie zestawia terpenu wiodącego z tym, co odczuwa pacjent po waporyzacji konkretnej pozycji aptecznej. Zapisy temperatur pochodzą z baz chemicznych i opisują czyste związki, a nie susz z apteki. To jest granica danych, nie ostrożność redakcji.

Co wiadomo, a czego nie wiadomo o działaniu obu tych odmian?

Dla żadnej z nich nie opublikowano badania klinicznego. Wszystko, co da się przywołać, dotyczy pojedynczych terpenów u zwierząt albo w probówce, a nie suszu z etykietą Galaxy Walker OG czy Lilac Diesel. Poniżej stan dowodów osobno dla obu stron pary, razem z jego granicami.

Nerolidol ma dwie prace i obie prowadzono na myszach. Fonsêca i wsp. (2016, Fundamental & Clinical Pharmacology, PMID:26791997) opisali, że w dawkach 200-400 mg/kg zmniejszał u myszy liczbę skurczów brzucha wywołanych kwasem octowym oraz obniżał poziom cytokin prozapalnych, a mechanizm wiązali z układem GABAergicznym. Hojjat i wsp. (2026, Arquivos de Neuro-Psiquiatria, PMID:42447923) podali go doustnie w dawkach 25-100 mg/kg i zanotowali dłuższą latencję do drgawek wywołanych pentylenotetrazolem oraz niższe markery stresu oksydacyjnego w mózgu. Nie wykazano, żeby nerolidol łagodził lęk lub bezsenność u ludzi; obie dostępne prace dotyczą gryzoni i opisują działanie przeciwbólowe, przeciwdrgawkowe oraz antyoksydacyjne, nie sen ani nastrój.

Terpinolen ma również dwie prace i stoją one jeszcze dalej od pacjenta. Ito i Ito (2013, Journal of Natural Medicines, PMID:23339024) opisali działanie uspokajające po inhalacji u myszy, utrzymujące się także u zwierząt z upośledzonym węchem, co wskazywało na wchłonięcie związku, a nie na samą percepcję zapachu. Okumura i wsp. (2012, Oncology Letters, PMID:22740904) pracowali na ludzkiej linii komórkowej białaczki K562, czyli w probówce, i mierzyli poziom białka AKT1. Nie wykazano działania terpinolenu na ból, lęk ani sen u ludzi ani w żadnym zwierzęcym modelu bólowym; dostępne dane obejmują wyłącznie działanie uspokajające po inhalacji u myszy i wpływ na linię komórkową białaczki w probówce.

Tych dwóch zestawów nie wolno na siebie przenosić. Prace o nerolidolu nie mówią niczego o Lilac Diesel, praca o wziewnym terpinolenie nie mówi niczego o Galaxy Walker OG, a żadna z czterech nie badała suszu, tylko wyizolowany związek w dawce, której z apteki nie da się odmierzyć.

Jak długo działa jedna, a jak długo druga?

Identycznie, bo tempo i długość epizodu zależą od tego, którędy surowiec wchodzi do organizmu, a nie od tego, co stoi na etykiecie. Żadna z tych dwóch odmian nie ma własnego badania farmakokinetycznego, więc terpen wiodący nie daje tu liczby, którą można by uczciwie porównać.

Droga podania rozstrzyga o przebiegu bardziej niż sama odmiana. Po waporyzacji substancja przechodzi z płuc do krwi niemal natychmiast, więc pierwsze odczucia pojawiają się po kilku minutach, nasilenie rośnie jeszcze przez kilkanaście do trzydziestu minut, a całość mija w ciągu dwóch do czterech godzin. Po połknięciu surowiec pokonuje najpierw jelito i wątrobę, więc na pierwsze odczucia czeka się od pół godziny do dwóch, a epizod ciągnie się sześć, niekiedy osiem godzin. Stąd bierze się najczęstsza pomyłka przy podaniu doustnym: kto uzna po trzydziestu minutach, że nic się nie dzieje, i dobierze porcję, dostanie obie dawki naraz. Powyższe przedziały opisują drogę podania, nie tę odmianę; badania farmakokinetycznego dla pojedynczego kultywaru nie opublikowano.

Dla tego porównania wynika stąd jedno: pytanie, która z tych dwóch odmian działa dłużej, nie ma odpowiedzi opartej na danych o odmianie. Ma odpowiedź opartą na tym, czy surowiec trafia do płuc, czy do żołądka, a ta odpowiedź brzmi po obu stronach pary tak samo.

Jakie działania niepożądane zgłaszano po każdej z tych dwóch odmian?

Żadnych, jeśli pytać o różnicę między tymi dwiema nazwami. Publiczne dane nie rozdzielają zgłoszeń na kultywary, więc nie istnieje zbiór, z którego dałoby się wyczytać, że po jednej z tych odmian zgłaszano coś częściej niż po drugiej. Poniżej to, co wiadomo o suszu jako grupie surowców.

Zgłoszenia o działaniach niepożądanych zbiera się dla produktu leczniczego z numerem serii, a nie dla nazwy odmiany, więc poniższe dotyczy suszu konopnego jako grupy surowców. Powtarzają się przede wszystkim suchość w jamie ustnej, przekrwienie oczu oraz przyspieszenie akcji serca. Rzadziej opisywane są zawroty głowy przy szybkiej pionizacji, ospałość w ciągu dnia i przejściowe pogorszenie pamięci świeżej, a także niepokój nasilający się wraz z dawką. Osobną sprawą są leki przyjmowane równolegle, zwłaszcza uspokajające i wpływające na krzepnięcie: ich ocena wymaga znajomości całej listy preparatów, nie opisu rośliny. Częstości tych objawów nie podajemy liczbowo, bo publiczne zestawienia dla suszu konopnego w Polsce nie rozdzielają ich na poszczególne produkty.

Jedna rzecz różni te dwie pozycje w sposób sprawdzalny: liczba pozycji rejestrowych na rynku. Lilac Diesel ma ich sześć, Galaxy Walker OG cztery. Gdyby ktoś kiedyś zliczał zgłoszenia po nazwie odmiany, sama ta nierówność dałaby wyższą liczbę tej odmianie, która stoi w większej liczbie pozycji, i nie byłby to dowód gorszego profilu bezpieczeństwa. Rozstrzyga o tym mianownik, czyli liczba wydanych opakowań, a tej publicznie nie ma.

Czy któraś z nich jest teraz wydawana w aptece?

To zmienia się z tygodnia na tydzień i żadna strona informacyjna tego nie rozstrzygnie. W migawce zebranej na potrzeby tego zestawienia wydawana była jedna z czterech pozycji Galaxy Walker OG i trzy z sześciu pozycji Lilac Diesel, ale stan półki zależy od serii, importu i ważności pozwolenia.

Dostępność zmienia się dlatego, że każda pozycja rejestrowa to osobna seria wprowadzana przez osobnego wytwórcę, a przerwa u jednego z nich nie zamyka odmiany w aptekach, o ile drugi ma zapas. Przy sześciu pozycjach szansa, że przynajmniej jedna jest akurat wydawana, bywa większa niż przy czterech, ale to cecha rynku, nie rośliny.

Bieżący stan całego zestawienia prowadzimy w osobnym przeglądzie dostępnych odmian medycznej marihuany. Susz konopny jest surowcem farmaceutycznym wydawanym z przepisu lekarza w kategorii Rpw, więc o wyborze pozycji rozstrzyga lekarz prowadzący. Sklepowa kategoria suszu to inna półka: obejmuje susz z konopi włóknistych, wydawany bez recepty i o zawartości THC poniżej progu ustawowego, a nie surowiec apteczny opisywany na tej stronie.

Najczęściej zadawane pytania

Czym różni się Galaxy Walker OG od Lilac Diesel?

Terpenem wiodącym i rodowodem. Profile obu odmian liczą po osiem nazw, z czego siedem jest wspólnych; osobno stoi nerolidol po stronie Galaxy Walker OG i terpinolen po stronie Lilac Diesel. Rodowody nie mają wspólnego przodka, a zapisany przedział zawartości THC jest dla obu taki sam.

Która z nich ma więcej THC?

Żadna. Obie mają w danych ten sam zapisany przedział zawartości THC, bo obie występują w pozycjach rejestrowych o tych samych mocach nominalnych. Moc nie jest więc kryterium, po którym da się te dwie odmiany odróżnić.

Czy nerolidol albo terpinolen zmienia coś dla pacjenta?

Nie wiadomo. Prace dotyczące obu tych związków prowadzono na myszach albo w probówce, na wyizolowanym związku, a nie na suszu. Żadna z nich nie mówi, jak skład profilu przekłada się na efekt u człowieka po waporyzacji konkretnej pozycji aptecznej.

Dlaczego nie podajecie udziałów w profilu jako liczb?

Bo mianownik jest nieznany. Suma pozycji w tabeli udziałów wynosi dla Lilac Diesel 58, a dla Galaxy Walker OG 100 albo 102, zależnie od pozycji rejestrowej. Wielkość, która raz przekracza sto, a raz kończy się grubo poniżej, nie jest udziałem w całości.

Czy te dwie odmiany są spokrewnione?

W danych nie ma niczego, co by je łączyło. Galaxy Walker OG ma dwoje rodziców, Lilac Diesel czworo, i żadne z tych haseł nie powtarza się po drugiej stronie. Lista rodzeństwa jest pusta dla obu, co przy rodzicach będących szerokimi rodzinami stylu jest poprawnym wynikiem, a nie brakiem danych.

Czy można je kupić bez recepty?

Nie. Obie są suszem konopnym wydawanym z przepisu lekarza w kategorii Rpw. Susz konopi włóknistych z kannabidiolem, dostępny w sklepach bez recepty, to inny towar z innej półki i nie jest żadną z tych dwóch odmian.

Tekst redakcyjny: redakcja ubucha.pl. Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarza prowadzącego.