Gorilla Glue i Beach Crasher: dwa rodowody, siedmiu wytwórców, wspólny terpen wiodący

Czym te dwie odmiany różnią się naprawdę?

Rodowodem i listą wytwórców. Gorilla Glue powstała ze skrzyżowania trzech odmian, Beach Crasher z dwóch, a graf rodowodów nie łączy tej pary żadnym wspólnym przodkiem. Do polskich aptek dostarcza je siedmiu wytwórców i żaden z nich nie stoi po obu stronach zestawienia. Terpen wiodący mają natomiast ten sam.

Wpis Leafly dla Original Glue, czyli odmiany znanej wcześniej jako Gorilla Glue #4, wymienia po stronie rodziców chem’s sister, sour dubb oraz chocolate diesel, a jako hodowców podaje Lone Watty i Joesy Whales z GG Strains. Trzy nazwy rodzicielskie są w tym zbiorze rzadkością: spośród sześćdziesięciu ustalonych rodowodów pięćdziesiąt trzy opisują krzyżówkę dwóch odmian, pięć trzech, a dwa czterech.

Sama nazwa ma tu osobną historię i tłumaczy zamieszanie w zapisach. Producent kleju o tej nazwie pozwał hodowcę w 2017 roku, a ugoda zobowiązała hodowcę do porzucenia nazwy i małpiej grafiki, przez co w materiałach hodowlanych odmiana występuje odtąd jako GG4 albo Original Glue. Polski rejestr został przy nazwie dawnej, a graf rodowodów notuje ją w dwóch zapisach naraz, raz z numerem, raz bez.

Beach Crasher ma rodowód krótszy i pochodzący wprost od hodowcy: karta informacyjna Jungle Boys podaje krzyżówkę odmiany wedding crasher z linią tk bx1, gdzie skrót bx1 oznacza pierwsze wsteczne krzyżowanie z odmianą rodzicielską. Żadna z pięciu nazw stojących po stronie rodziców tej pary nie jest sama dostępna w polskich aptekach, więc różnicy rodowodowej nie da się sprawdzić przy okienku, tylko w opisie hodowcy.

Co je łączy?

Terpen wiodący, siedem nazw w wykazie składników i stan danych. Dla obu odmian dwa polskie źródła różnią się składem, obie mają genetykę opisaną raz jako hybryda, raz jako hybryda-indica, a zawartość THC w obu przypadkach zbiera się z deklaracji kilku osobnych pozycji rejestrowych, nie z jednej.

Kariofilen prowadzi w profilu trzydziestu spośród osiemdziesięciu pięciu kultywarów tego klastra, więc wspólnota terpenu wiodącego nie jest tu rzadkim zbiegiem okoliczności, tylko najczęstszym układem w całym zbiorze. Poza Beach Crasher tę samą nazwę na czele profilu ma jeszcze dwadzieścia osiem innych kultywarów dostępnych w polskich aptekach, więc sama w sobie nie wyróżnia ona tej pary z niczego.

Wykazy terpenów pokrywają się na siedmiu nazwach: bisabolol, humulen, kariofilen, limonen, linalol, mircen oraz pinen stoją w profilu obu odmian. Beach Crasher ma w wykazie jedną nazwę więcej, nerolidol, i to cała różnica na poziomie samej listy składników.

Wspólny jest też stan wiedzy o obu profilach. Żadne z dwóch źródeł nie potwierdza tego, co podaje drugie, więc zestawiamy tu dwa opisy sporne, a nie dwa ustalone składy. Graf rodowodów niczego do tej listy nie dokłada: zbiory rodziców obu odmian nie mają części wspólnej, a żadna z nich nie występuje w rodowodzie drugiej.

Dlaczego ten sam terpen wiodący nie znaczy tego samego działania?

Bo terpen wiodący to jedna nazwa wyjęta z całego wykazu, a nie skład. Mówi tylko tyle, że w jednym zestawieniu wypadła najwyżej. Reszta profilu, kolejność pozostałych nazw i sam sposób liczenia udziałów rozjeżdżają się między pozycjami tej pary na tyle, że wniosku o zgodnym działaniu wyciągnąć się z tego nie da.

Udziały podawane przez polskie bazy nie mają mianownika. Dziewięć pozycji rejestrowych tej pary opisanych w bazie budcare.pl daje sumy udziałów od 64 do 100, a same pozycje Gorilla Glue rozciągają się w tym od 64 do 98. Rozrzut nie bierze się więc z różnicy między odmianami, tylko z samego sposobu liczenia, i dlatego w tym tekście nie ma ani jednej liczby przy nazwie składnika.

W jednej z pozycji S-LAB rozjeżdżają się nawet dwa pola tego samego wpisu: tabela udziałów wymienia składnik, którego nie ma w wykazie terpenów tej samej pozycji. To nie jest usterka jednego rekordu, tylko obraz tego, ile waży liczba wyjęta z takiego opisu.

Dla zestawienia dwóch odmian wynika z tego jedno. Zgodność nazwy na czele profilu jest zgodnością na poziomie etykiety, a nie na poziomie składu. Dwie pozycje tej samej odmiany, wprowadzone przez dwóch wytwórców, potrafią mieć różne wykazy, więc wspólny terpen wiodący nie upoważnia do zdania, że Gorilla Glue i Beach Crasher robią to samo.

Skąd bierze się rozstęp deklaracji THC przy każdej z tych odmian?

Z kilku osobnych pozycji rejestrowych, nie z jednej deklaracji. Każdy wytwórca deklaruje własną wartość nominalną, a dopuszczalne odchylenie działa dopiero wokół niej. Przedział podawany dla odmiany obejmuje więc dolny kraniec pozycji najsłabszej i górny kraniec najmocniejszej, a opakowania obejmującego cały ten przedział nie ma w aptece żadnego.

Dla Gorilla Glue zawartość THC mieści się w przedziale 18,0-26,4%, złożonym z czterech różnych wartości deklarowanych przez czterech wytwórców. Ten przedział jest w zbiorze wyjątkowy: wśród sześćdziesięciu dziewięciu kultywarów, dla których dało się go ustalić, nie powtarza się ani razu, a jego rozstęp wypada największy w całym zestawieniu i niemal dwa razy szerszy od mediany pozostałych.

Beach Crasher stoi po przeciwnej stronie tej samej miary. Podawany dla niej przedział zawartości THC to 16,2-24,2% i jest to najczęstszy przedział w zbiorze: dzieli go z czternastoma innymi kultywarami, powstaje z dwóch wartości nominalnych i wypada o cztery dziesiąte punktu węższy niż u Gorilla Glue.

Wniosek z tego jest ostrożniejszy, niż podpowiada liczba na etykiecie. Przedział opisuje deklaracje wytwórców, a nie zawartość w konkretnej paczce, i nie mówi nic o tym, jak odmiana działa. Pierwsza sekcja tego zestawienia nie bez powodu stawia rodowód i wytwórcę przed procentem: gdyby jedyną różnicą w parze była deklarowana moc, ta para nie miałaby po co powstać.

Kto dostarcza każdą z tych odmian do polskich aptek?

Siedmiu wytwórców, przy czym żaden nie dostarcza obu. Gorilla Glue trafia do aptek od czterech podmiotów, Beach Crasher od trzech, a obie listy są rozłączne. Liczba pozycji rejestrowych jest za to taka sama, po cztery na odmianę, więc różnica siedzi w tym, kto je wprowadza, nie w ich liczbie.

Za tą listą stoi różnica skali. Cztery podmioty dostarczające Gorilla Glue mają razem w ofercie jedenaście kultywarów z tego klastra, trzy podmioty dostarczające Beach Crasher mają ich czterdzieści. Te dwa zbiory również nie mają części wspólnej: ani jeden kultywar w całym klastrze nie jest wprowadzany naraz przez wytwórcę z pierwszej i z drugiej listy.

Dostępność zmienia się przy tym szybciej niż opis odmiany. Spośród dziewięciu pozycji tej pary opisanych w bazie budcare.pl część nosi oznaczenie braku, a jedna, po stronie Gorilla Glue, oznaczenie pozycji wycofanej. Co stoi dzisiaj na półce apteki, sprawdza się w zestawieniu aktualnie dostępnych odmian, a nie w opisie kultywaru.

Osobne strony obu odmian rozpisują te wersje po kolei. Profil Gorilla Glue zbiera cztery pozycje od czterech wytwórców, profil Beach Crasher cztery pozycje od trzech.

Po jakim czasie zaczyna działać jedna i druga odmiana?

O tym rozstrzyga droga podania, a nie wybór między tymi dwiema odmianami. Żadna z nich nie ma własnego badania farmakokinetycznego, więc uczciwie podać da się wyłącznie przedziały opisane dla wziewnego i doustnego przyjęcia suszu w ogóle. Poniższy akapit jest dla całego klastra wspólny.

Droga podania rozstrzyga o przebiegu bardziej niż sama odmiana. Po waporyzacji substancja przechodzi z płuc do krwi niemal natychmiast, więc pierwsze odczucia pojawiają się po kilku minutach, nasilenie rośnie jeszcze przez kilkanaście do trzydziestu minut, a całość mija w ciągu dwóch do czterech godzin. Po połknięciu surowiec pokonuje najpierw jelito i wątrobę, więc na pierwsze odczucia czeka się od pół godziny do dwóch, a epizod ciągnie się sześć, niekiedy osiem godzin. Stąd bierze się najczęstsza pomyłka przy podaniu doustnym: kto uzna po trzydziestu minutach, że nic się nie dzieje, i dobierze porcję, dostanie obie dawki naraz. Powyższe przedziały opisują drogę podania, nie tę odmianę; badania farmakokinetycznego dla pojedynczego kultywaru nie opublikowano.

Dla zestawienia dwóch odmian ma to jedną konsekwencję. Różnica w odczuciu po Gorilla Glue i po Beach Crasher, jeśli ktoś ją opisuje, nie ma jak brać się z przebiegu w czasie, bo ten przebieg jest dla obu taki sam. O sposobie podania rozstrzyga zresztą lekarz prowadzący, nie opis odmiany ani nie porównanie dwóch nazw.

Co wiadomo, a czego nie wiadomo o działaniu obu tych odmian?

Nic, co dotyczyłoby wyłącznie jednej z nich. Materiał dowodowy jest dla obu stron ten sam, bo obie prowadzi ta sama nazwa w profilu, a obie prace dotyczą samego kariofilenu podawanego zwierzętom, nie suszu i nie kultywaru. Reszta opisów krążących w sieci to relacje pacjentów albo materiał wytwórcy.

Pierwsza z dwóch prac: Gertsch J, Leonti M, Raduner S, Racz I, Chen JZ, Xie XQ, Altmann KH, Karsak M, Zimmer A, 2008, Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS), PMID:18574142. Model badania: mysz (in vivo) i probówka (wiązanie receptorowe, komórki ludzkie). (E)-kariofilen wiązał się selektywnie z receptorem CB2 (Ki = 155 nM) i hamował obrzęk łapy wywołany karagenem u myszy typu dzikiego, ale nie u myszy pozbawionych receptora CB2 (Cnr2-/-), co wskazuje na mechanizm zależny od CB2; badanie nie obejmowało żadnych testów lękowych.

Druga: Klauke AL, Racz I, Pradier B, Markert A, Zimmer AM, Gertsch J, Zimmer A, 2014, European Neuropsychopharmacology, PMID:24210682. Model badania: gryzoń (mysz). Doustny kariofilen zmniejszał u myszy późną, zapalną fazę bólu w teście formalinowym w sposób zależny od receptora CB2, bez wpływu na fazę wczesną; w modelu bólu neuropatycznego łagodził przeczulicę termiczną i allodynię mechaniczną bez rozwoju tolerancji przy przewlekłym podawaniu.

Granicę obu tych wyników opisuje jedno zdanie, brzmiące tak samo przy Gorilla Glue i przy Beach Crasher, bo baza dowodowa jest dla nich wspólna. W żadnym z dwóch badań nie testowano kariofilenu na ludziach ani w formie wziewnej z suszu; obie prace dotyczą doustnego lub ogólnoustrojowego podania u myszy w modelach bólu i stanu zapalnego, nie snu ani nastroju.

Poza badaniami zostaje to, co podają bazy opisujące polskie pozycje rejestrowe: obu odmianom przypisują działanie relaksujące, a części pozycji Gorilla Glue także zrównoważone. To są etykiety z opisu handlowego, nie wynik pomiaru, i nie stoi za nimi badanie z udziałem pacjentów. Rozdzielenie tych dwóch porządków jest przy porównaniu ważniejsze niż przy pojedynczej odmianie, bo zestawienie kusi, żeby wniosek z jednej strony przenieść na drugą.

Jakie działania niepożądane zgłaszano po każdej z tych dwóch odmian?

Żadnych, które dałoby się przypisać którejkolwiek z nich z osobna. Zgłoszenia idą w Polsce na produkt leczniczy z numerem serii, a nie na nazwę odmiany, więc ani dla Gorilla Glue, ani dla Beach Crasher osobnej liczby nie ma. Poniższy opis dotyczy suszu konopnego jako grupy surowców.

Zgłoszenia o działaniach niepożądanych zbiera się dla produktu leczniczego z numerem serii, a nie dla nazwy odmiany, więc poniższe dotyczy suszu konopnego jako grupy surowców. Powtarzają się przede wszystkim suchość w jamie ustnej, przekrwienie oczu oraz przyspieszenie akcji serca. Rzadziej opisywane są zawroty głowy przy szybkiej pionizacji, ospałość w ciągu dnia i przejściowe pogorszenie pamięci świeżej, a także niepokój nasilający się wraz z dawką. Osobną sprawą są leki przyjmowane równolegle, zwłaszcza uspokajające i wpływające na krzepnięcie: ich ocena wymaga znajomości całej listy preparatów, nie opisu rośliny. Częstości tych objawów nie podajemy liczbowo, bo publiczne zestawienia dla suszu konopnego w Polsce nie rozdzielają ich na poszczególne produkty.

Różnica w liczbie zgłoszeń nie byłaby zresztą dowodem różnicy w bezpieczeństwie, nawet gdyby ktoś taką liczbę dla obu nazw prowadził. Beach Crasher wprowadzają trzej wytwórcy o dużych portfelach, Gorilla Glue czterej o małych, więc ekspozycja pacjentów jest po obu stronach inna i co do wielkości nieznana.

Najczęściej zadawane pytania o tę parę odmian

Czy Gorilla Glue i Beach Crasher są ze sobą spokrewnione?

Nie. Graf rodowodów prowadzony dla tego klastra nie wskazuje żadnego wspólnego przodka obu odmian, a żadna z nich nie stoi w rodowodzie drugiej. Gorilla Glue jest za to rodzicem trzech innych kultywarów obecnych w polskich aptekach, a Beach Crasher nie jest rodzicem żadnego.

Czy wspólny terpen wiodący znaczy, że obie odmiany działają tak samo?

Nie. Terpen wiodący to jedna nazwa z wykazu, a nie cały skład, i prowadzi w profilu trzydziestu spośród osiemdziesięciu pięciu kultywarów tego klastra. Poza nim wykazy obu odmian dzieli jedna nazwa, a poszczególne pozycje rejestrowe tej samej odmiany dzieli jeszcze więcej.

Dlaczego zawartość THC podajemy jako przedział, a nie jedną liczbę?

Bo przedział zbiera się tutaj z deklaracji kilku osobnych pozycji rejestrowych, a każda z nich ma własną wartość nominalną i własne dopuszczalne odchylenie. Dla Gorilla Glue takich deklaracji jest cztery, dla Beach Crasher dwie. Jedna liczba sugerowałaby pomiar zawartości w konkretnej paczce, a tego w tych danych nie ma.

Który z dwóch profili terpenowych jest lepiej udokumentowany?

Żaden. Dla obu odmian dwa polskie źródła różnią się składem: przy Gorilla Glue dwie nazwy stoją tylko w jednym z nich, przy Beach Crasher trzy. To znaczy, że zestawiamy dwa opisy sporne, a nie dwa ustalone profile.

Czy któraś z tych odmian ma własne badanie kliniczne?

Nie. Obie prace przywołane w tym zestawieniu dotyczą kariofilenu podawanego zwierzętom, a nie suszu z konkretnego kultywaru i nie pacjentów. Ani dla Gorilla Glue, ani dla Beach Crasher nie opublikowano badania z udziałem ludzi.

Czy susz sprzedawany w sklepie bez recepty to ten sam towar?

Nie. Sklepowa kategoria susz obejmuje susz konopi włóknistych sprzedawany bez recepty, z zawartością THC poniżej progu ustawowego, czyli inną półkę niż obie odmiany opisane wyżej, będące surowcem farmaceutycznym wydawanym z przepisu lekarza.

Susz konopny jest surowcem farmaceutycznym wydawanym z przepisu lekarza w kategorii Rpw. Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarza ani farmaceuty. Tekst redakcyjny: ubucha.