Marihuana na Malcie: pierwszy kraj UE z legalizacją (FAQ)

Malta jako pierwsze państwo Unii wyjęła posiadanie spod zakazu i zrobiła to mocniej, niż wygląda w streszczeniach. Ustawa nie odstępuje od kary, tylko stwierdza, że czynu nie ma.

Druga rzecz warta uwagi to trzy różne limity, które w opracowaniach najczęściej zlewają się w jeden. Inna liczba obowiązuje przy sobie, inna w miejscu zamieszkania, a jeszcze inna w stowarzyszeniu.

Stan prawny sprawdzony we wrześniu 2026 r. w tekście maltańskiej ustawy. To opis przepisów, a nie porada prawna.

Czy posiadanie marihuany na Malcie jest karalne?

Posiadanie do 7 gramów przez osobę powyżej 18 lat, w okolicznościach pozwalających rozsądnie uznać je za posiadanie na własny użytek, nie stanowi czynu zabronionego. Nie jest ani wykroczeniem, ani przestępstwem, a osoby nie wolno z tego powodu zatrzymać, chyba że zachodzi uzasadnione podejrzenie handlu. Uzasadnione podejrzenie handlu jest tu jedynym wyjątkiem.

To nie jest depenalizacja w polskim rozumieniu i różnica jest tu istotna. W polskim modelu czyn zostaje zabroniony, a odstępuje się od kary, natomiast maltańska ustawa mówi wprost, że czynu nie ma.

Dla osoby poniżej 18 lat przewidziano osobną ścieżkę, i nie jest ona karna. Osoba taka zostaje wezwana przed urzędnika, który może zaproponować plan opieki albo leczenie zamiast sankcji.

Powyżej 7 gramów zaczyna się piętro wykroczeniowe, a nie od razu przestępstwo. Malta zbudowała więc konstrukcję trzystopniową, podobnie jak Czechy, choć z zupełnie innymi liczbami.

To właśnie ta konstrukcja czyni Maltę wyjątkiem w Unii. Jak wypada na tle pozostałych państw, pokazuje nasza mapa legalności marihuany.

Ile marihuany wolno mieć na Malcie?

Liczby są trzy i dotyczą trzech różnych sytuacji, a to właśnie one najczęściej zlewają się w opracowaniach w jedną. Inny limit obowiązuje przy sobie, inny w miejscu zamieszkania, a jeszcze inny przy odbiorze ze stowarzyszenia. Każdą z nich trzeba więc czytać osobno, razem z jej kontekstem.

Przy sobie granicą jest 7 gramów bez czynu zabronionego, a przedział powyżej 7 do 28 gramów tworzy piętro wykroczeniowe. Powyżej tej drugiej wartości sprawa wychodzi poza opisywany tu zakres.

W miejscu zamieszkania, pod adresem widniejącym w dokumencie tożsamości, wolno mieć do 4 roślin i do 50 gramów suszu. Ustawa definiuje przy tym susz jako wysuszone kwiatostany i liście, więc reszta rośliny się do niego nie liczy.

Cztery rośliny przypadają na adres, a nie na osobę, i przepis mówi to wprost. Liczba mieszkańców oraz odmiana rośliny nic tutaj nie zmieniają, co odróżnia Maltę od państw liczących limit na człowieka.

W stowarzyszeniu obowiązują dwie granice naraz: nie więcej niż 7 gramów jednego dnia i nie więcej niż 50 gramów w miesiącu kalendarzowym na członka, plus do 20 nasion miesięcznie. Członek nie może przy tym należeć do dwóch stowarzyszeń jednocześnie.

Co grozi za przekroczenie progu na Malcie?

Kary są na Malcie pieniężne i rozpisane na konkretne sytuacje, a nie ujęte w jedne szerokie widełki. Posiadanie powyżej 7 do 28 gramów kosztuje od 50 do 100 euro, orzeka o tym urzędnik, i nie towarzyszy temu zatrzymanie. Wysokość zależy od czynu, a nie od uznania organu.

Palenie w miejscu publicznym, w miejscu dostępnym dla publiczności albo tam, gdzie zapach jest uciążliwy dla osób trzecich, kosztuje 235 euro. To kwota stała, niezależna od okoliczności.

Surowiej karane jest używanie w obecności osoby poniżej 18 lat, ze świadomością jej wieku, i to w dowolnym miejscu, także prywatnym. Grozi za to od 300 do 500 euro, czyli tyle samo co za uprawę niezgodną z warunkami.

Naruszenie warunków uprawy oznacza uprawę widoczną z zewnątrz, uciążliwą zapachowo albo dostępną dla nieletnich. Uprawa pod adresem innym niż zarejestrowany kosztuje więcej, bo od 700 do 1000 euro.

Najwyższą kwotę przewidziano za dopuszczenie osoby poniżej 18 lat do lokalu stowarzyszenia: od 3000 do 10 000 euro. Warto przy tym odnotować regułę o zwrocie: policja zabiera susz z mieszkania tylko wtedy, gdy przekracza 50 gramów, a jeśli po zważeniu okaże się, że mieścił się w limicie, ustawa każe zwrócić go właścicielowi.

Czy na Malcie działa program medycznej marihuany?

Program działa i jest szeroko otwarty po stronie lekarza, co odróżnia go od większości rozwiązań w tym klastrze. Receptę może wypisać każdy lekarz zarejestrowany zgodnie z ustawą o zawodach medycznych, bez wymogu specjalizacji, jeżeli uzna, że nie ma innej sensownej możliwości leczenia.

Warunki są za to twarde po stronie postaci leku. Ustawa zakazuje wskazywania preparatu do palenia oraz jakiejkolwiek postaci przeznaczonej do palenia, więc ta droga podania jest zamknięta.

Obowiązuje przy tym karta kontrolna przewidziana w odrębnych przepisach o kontroli leków. Recept w trybie pilnym w ogóle nie ma, więc nie da się skrócić procedury w sytuacji nagłej.

Wniosek składa się dla imiennie wskazanego pacjenta, według wskazówek naczelnego urzędnika zdrowia publicznego. Wydać preparat może wyłącznie farmaceuta w licencjonowanej aptece, a sprowadzić wyłącznie licencjonowany hurtownik albo wytwórca.

Osobna ustawa z 2018 r. reguluje produkcję konopi na cele lecznicze i badawcze na Malcie. Program opiera się więc na dwóch aktach naraz: jednym o dostępie pacjenta i drugim o wytwarzaniu.

Czy na Malcie wolno uprawiać konopie na własny użytek?

Wolno uprawiać do czterech roślin na adres zamieszkania osoby powyżej 18 lat, bez czynu zabronionego, ale pod trzema warunkami naraz. Wszystkie trzy muszą być spełnione jednocześnie, więc złamanie któregokolwiek wyprowadza uprawę poza dozwolony zakres. Ustawa wymienia je obok siebie, bez żadnej hierarchii.

Pierwszy warunek dotyczy widoczności: uprawa nie może być widoczna z miejsca publicznego. Drugi dotyczy zapachu i mówi, że uprawa nie może być uciążliwa zapachowo dla osób trzecich.

Trzeci warunek chroni nieletnich i jest sformułowany szeroko. Uprawa nie może być widoczna ani dostępna dla osób poniżej 18 lat, więc samo jej zabezpieczenie przed dostępem nie wystarcza, jeżeli pozostaje w zasięgu wzroku.

Złamanie któregokolwiek z tych warunków kosztuje od 300 do 500 euro i kończy się przepadkiem roślin. Sankcja jest więc podwójna: pieniężna oraz w postaci utraty samej uprawy.

Cztery rośliny są przy tym przypisane do adresu, niezależnie od liczby mieszkańców i odmiany. Czworo dorosłych pod jednym adresem dzieli więc ten sam limit, a nie mnoży go przez cztery.

Co dokładnie uchwaliła Malta w grudniu 2021 roku?

Malta przyjęła akt LXVI z 2021 roku o pełnej nazwie Authority on the Responsible Use of Cannabis Act, opublikowany 18 grudnia 2021 roku i skodyfikowany jako rozdział 628 prawa maltańskiego. Pełne brzmienie ma tu znaczenie, bo w polskich opracowaniach krąży wersja bez pierwszego słowa. Art. 1 aktu podaje tytuł skrócony i zaczyna go od słowa „Authority”.

Sam rozdział 628 powołuje urząd i opisuje jego zadania. Nie ma w nim ani jednej liczby gramów. Limity ilościowe, warunki uprawy i wysokość kar trafiły do innego aktu: rozdziału 537, czyli ustawy Drug Dependence (Treatment not Imprisonment) Act. To rozróżnienie tłumaczy, dlaczego poradniki podają rozbieżne podstawy prawne dla tych samych liczb.

Urząd nosi nazwę Authority on the Responsible Use of Cannabis i posługuje się skrótem ARUC. Prowadzi rejestr stowarzyszeń, wydaje im zezwolenia, monitoruje używanie konopi i odpowiada za kampanie edukacyjne oparte na redukcji szkód. Nie jest sprzedawcą ani producentem. Wersja, w której ARUC utrzymuje się z opłat licencyjnych i przekazuje część wpływów na profilaktykę, nie ma pokrycia w tekście aktu: rozdział 628 mówi o dysponowaniu przyznanym budżetem, a wysokość opłat za zezwolenia ustawa pozostawia rozporządzeniu ministra.

Jak działają maltańskie stowarzyszenia konopne?

Potoczna nazwa „cannabis club” nie występuje w ustawie. Art. 7A rozdziału 537 mówi o organizacji zrzeszającej wyłącznie osoby fizyczne działające we własnym imieniu, której jedynym celem jest wspólna uprawa konopi dla członków. Regulator posługuje się określeniem Cannabis Harm Reduction Association i to on decyduje o zezwoleniach, o czym informuje na własnej stronie.

To ten sam pomysł organizacyjny co hiszpańskie kluby społeczne, opisane osobno we wpisie o marihuanie w Hiszpanii, tylko wpisany w ustawę zamiast w lukę w niej.

Ustawa nakłada na takie stowarzyszenie kilkanaście warunków naraz. Musi być zarejestrowane w urzędzie i mieć zezwolenie na działalność przed jej rozpoczęciem, działać na zasadzie non profit w rozumieniu ustawy o organizacjach wolontariackich i wydawać surowiec wyłącznie członkom. Liczba członków nie może przekroczyć pięciuset, chyba że urząd ustali inną liczbę obwieszczeniem. Ten sam członek nie dostanie więcej niż 7 g dziennie ani więcej niż 50 g w miesiącu kalendarzowym, a nasion najwyżej dwadzieścia miesięcznie, w zaplombowanych opakowaniach.

Reszta warunków dotyczy otoczenia. Lokal nie może stać bliżej niż 250 metrów od wejścia do szkoły, obiektu sportowego albo placówki dla młodzieży. Reklama jest zakazana w każdej postaci, łącznie z szyldem widocznym z zewnątrz. Osoba poniżej 18 lat nie może być członkiem ani przebywać w lokalu, a wpuszczenie jej kosztuje od 3000 do 10 000 euro. Za naruszenie pozostałych obowiązków ustawa przewiduje grzywnę 50 000 euro albo dwukrotność korzyści z naruszenia, zależnie od tego, która kwota jest wyższa.

Co zmieniła nowelizacja z maja 2025 roku?

Akt XII z 2025 roku, zatwierdzony 16 maja 2025 roku, nosi tytuł Various Laws relating to Cannabis Activities (Amendment) Act i zmienia naraz rozdział 101, czyli maltańską ordynację o narkotykach niebezpiecznych, oraz rozdział 537. Wpisy opisujące wyłącznie stan z 2021 roku pomijają zmianę, która dotyka najważniejszej rzeczy: definicji.

Po nowelizacji z maltańskiej definicji konopi wyłączone są kwiatostany, liście oraz wyciągi i produkty pochodzące z niepsychoaktywnych fitokannabinoidów, zawierające nie więcej niż 0,2% kannabinoidów psychoaktywnych. Nowy załącznik piąty wymienia je z nazwy: CBD, CBG, CBC i CBDV po stronie niepsychoaktywnej, THC po stronie psychoaktywnej. Trzecia część załącznika wylicza kannabinoidy syntetyczne i półsyntetyczne, wśród nich HHC, HHC-O, HHC-P, H4-CBD, THC-P oraz delta-8-THCP. Ustawa nakazuje traktować je tak samo jak konopie zakazane, niezależnie od postaci produktu.

Nowelizacja dopisała też sankcje pieniężne za uprawę prowadzoną wbrew warunkom, dodała art. 7B i 7C oraz przesunęła część spraw poza sąd. Postępowania karne dotyczące stowarzyszeń wszczyna się wyłącznie na wniosek urzędu albo za jego zgodą, a urząd może w porozumieniu z naruszycielem nałożyć karę administracyjną w wysokości co najmniej 75% dolnej granicy grzywny zamiast kierowania sprawy do sądu. Zgoda na taką ugodę wygasza odpowiedzialność karną, ale nie zwalnia z usunięcia naruszenia.

Co grozi w Polsce za to, co na Malcie jest dozwolone?

Polski czytelnik nie przenosi maltańskich limitów przez granicę i to jest cała odpowiedź. Siedem gramów, które na Malcie nie jest czynem zabronionym, w Polsce pozostaje posiadaniem środka odurzającego wbrew przepisom ustawy. Maltański dokument członkowski nie jest w Polsce podstawą do niczego, bo polska ustawa go nie zna.

Podstawą jest art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii: pozbawienie wolności do lat 3, przy znacznej ilości od roku do lat 10, a przy wypadku mniejszej wagi grzywna, ograniczenie wolności albo rok.

Jedyne realne złagodzenie daje art. 62a. Pozwala umorzyć postępowanie przy ilości nieznacznej przeznaczonej na własny użytek, także przed postanowieniem o wszczęciu śledztwa, ale jest to możliwość po stronie prokuratora, a nie uprawnienie sprawcy.

Sam przewóz przez granicę odpowiada z art. 55, czyli grzywną i pozbawieniem wolności do lat 5. Przepis nie zna wyjątku dla materiału kupionego legalnie gdzie indziej.

Dla wracającego z Malty ma to jeden praktyczny skutek. Zapas ze stowarzyszenia przestaje być w chwili przekroczenia granicy czymkolwiek innym niż środkiem odurzającym w bagażu.

Na koniec jedna liczba dla porządku. Maltański limit domowy to 50 gramów suszu i 4 rośliny na adres, a w Polsce każda z tych wartości jest po prostu ilością, którą organ zważy i zakwalifikuje.

Ostatnia uwaga dotyczy skali. Maltański limit przy sobie to 7 gramów, a w Polsce ta sama ilość jest po prostu przedmiotem czynu z art. 62 ust. 1.

Najczęściej zadawane pytania

Ile marihuany można mieć na Malcie?

Do 7 gramów przy sobie, przez osobę powyżej 18 lat, nie stanowi czynu zabronionego. W miejscu zamieszkania wolno mieć do 50 gramów suszu i do 4 roślin, a w stowarzyszeniu obowiązują limity dzienny i miesięczny.

Czy Malta zdekryminalizowała, czy zalegalizowała posiadanie?

Ustawa mówi, że czynu nie ma, a nie że odstępuje się od kary. To mocniejsza konstrukcja niż depenalizacja, w której czyn pozostaje zabroniony, a jedynie nie stosuje się sankcji.

Ile roślin wolno uprawiać na Malcie?

Cztery, ale liczone na adres zamieszkania, a nie na osobę. Przepis mówi wprost, że liczba mieszkańców i odmiana rośliny nic tu nie zmieniają.

Co grozi za palenie marihuany w maltańskim miejscu publicznym?

235 euro. Ta sama kwota obejmuje palenie w miejscu dostępnym dla publiczności oraz tam, gdzie zapach jest uciążliwy dla osób trzecich.

Jakie limity obowiązują w maltańskim stowarzyszeniu?

Nie więcej niż 7 gramów jednego dnia i nie więcej niż 50 gramów w miesiącu kalendarzowym na członka, oraz do 20 nasion miesięcznie. Członek nie może należeć do dwóch stowarzyszeń naraz.

Kto na Malcie może przepisać lek konopny?

Każdy lekarz zarejestrowany zgodnie z ustawą o zawodach medycznych, bez wymogu specjalizacji, jeżeli uzna, że nie ma innej sensownej możliwości leczenia. Ustawa zakazuje przy tym postaci przeznaczonych do palenia.

Źródła

Artykuł ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi porady prawnej. Stan prawny opisany w artykule obowiązuje na dzień publikacji: regulacje dotyczące konopi mogą ulec zmianie. Przed podjęciem decyzji konsultuj się z prawnikiem lub aktualnymi aktami prawnymi.

Autor: Michał Waluk