Marihuana w Maroku: co wolno i co grozi (2026)

Maroko zalegalizowało konopie i to prawda, ale nie dla użytkownika, i ta różnica jest tu najważniejsza. Nowa ustawa otwiera drogę wyłącznie do działalności koncesjonowanej, a poza tym systemem stare zakazy obowiązują dalej.

Reforma jest przy tym bardzo konkretna po stronie uprawy i bardzo milcząca po stronie pacjenta. Poniżej to, co wynika z tekstu ustawy oraz z rozporządzenia ustalającego próg zawartości substancji czynnej.

Stan prawny sprawdzony 5 września 2026 r. w tekście ustawy i rozporządzenia. Tekstu aktu z 1974 r., w którym stoją kary za posiadanie, nie odczytaliśmy. To opis przepisów, a nie porada prawna.

Czy posiadanie marihuany w Maroku jest karalne?

Maroko zalegalizowało konopie, ale nie dla użytkownika, i to jest zdanie, od którego trzeba tu zacząć. Ustawa z 2021 r. otwiera drogę wyłącznie do działalności koncesjonowanej i nie dotyka w ogóle użycia rekreacyjnego, które pozostaje tam, gdzie było przed reformą.

Widać to już w jej pierwszym zdaniu. Ustawa zaczyna się od zastrzeżenia, że obowiązuje niezależnie od trzech starych aktów: rozporządzenia o substancjach trujących z 1922 r., dahiru zakazującego konopi z 1954 r. oraz aktu z 1974 r. o zwalczaniu narkomanii.

Konstrukcja jest więc taka, że nowa ustawa nie uchyla starych zakazów, tylko wycina z nich obszar objęty zezwoleniami. Pozwala zezwolić na uprawę, produkcję, przetwarzanie, wytwarzanie, wprowadzanie do obrotu, przewóz, wywóz i przywóz.

Poza tym systemem stare zakazy obowiązują dalej i nic ich nie zmieniło. Rekreacyjne posiadanie i używanie pozostają karalne na podstawie aktu z 1974 r., którego tekstu nie odczytaliśmy.

To rozróżnienie ginie w większości nagłówków o marokańskiej legalizacji. Jak wygląda podobna droga w innych państwach, pokazuje nasza mapa legalności marihuany.

Ile marihuany wolno mieć w Maroku?

Marokańskim progiem jest jeden procent zawartości substancji czynnej, a ustalono go osobnym rozporządzeniem czterech ministrów wydanym w maju 2022 r. To nie jest jednak próg posiadania ani granica legalności dla użytkownika, tylko linia dzieląca dwa reżimy zezwoleń wewnątrz systemu koncesyjnego stworzonego przez ustawę.

Ten sam próg obowiązuje w dwóch miejscach ustawy, przy zezwoleniu na uprawę i produkcję odmian oraz przy osobnym przepisie o dopuszczaniu odmian. Ustawodawca użył więc jednej liczby do rozdzielenia całego systemu.

Skutek jest następujący. Odmiany o zawartości powyżej jednego procentu można dopuścić wyłącznie dla przemysłu medycznego i farmaceutycznego, a odmiany poniżej tej wartości także dla przemysłu innego niż medyczny.

Zezwolenia na uprawę wydaje się przy tym tylko w granicach ilości potrzebnych do zaspokojenia potrzeb wytwarzania produktów medycznych, farmaceutycznych i przemysłowych. Nie ma więc uprawy na zapas ani na rynek, którego nikt nie zgłosił.

Do tego dochodzi ograniczenie terytorialne. Zezwolenia obowiązują wyłącznie w obwodach prowincji wskazanych dekretem, co zamyka system także od strony geograficznej.

Warto zauważyć, że cały ten próg dotyczy odmian, a nie osób. Rozstrzyga o tym, co wolno uprawiać i na jaki rynek, a nie o tym, ile wolno mieć przy sobie.

Co grozi za przekroczenie progu w Maroku?

Ustawa z 2021 r. karze naruszenia systemu zezwoleń, a nie używanie, i te dwie rzeczy trzeba tu rozdzielić. Przy uprawie, produkcji, przetwarzaniu, wytwarzaniu, przewozie, obrocie, wywozie i przywozie bez ważnego zezwolenia agencji stosuje się kary z aktu z 1974 r.

Osobne widełki ustawa przewiduje za naruszenia własnych reguł. Od trzech miesięcy do dwóch lat pozbawienia wolności i grzywna od 5000 do 100 000 dirhamów grożą za uprawę poza wyznaczonymi obwodami albo z przekroczeniem powierzchni objętej zezwoleniem.

Ta sama widełka obejmuje podanie nieprawdziwych danych, nieprzekazanie całości zbioru spółdzielni, niezgłoszenie szkody w uprawie w terminie oraz zniszczenie zbiorów wbrew ustawie. Do kary dochodzi przepadek roślin i uzyskanych z nich pieniędzy.

Niżej stoją dwa czyny związane z kontrolą. Od sześciu miesięcy do roku i od 10 000 do 20 000 dirhamów grozi za utrudnianie kontrolerom agencji wykonywania zadań, a od 20 000 do 100 000 dirhamów za brak zabezpieczonych i dozorowanych magazynów.

Wysokości kar za samo posiadanie nie ustaliliśmy i nie dopisujemy ich z opracowań wtórnych. Siedzą one w akcie z 1974 r., którego tekstu nie udało się odczytać, a to jest dokładnie ten rodzaj informacji, przy którym pomyłka kosztuje czytelnika najwięcej.

Czy w Maroku działa program medycznej marihuany?

Maroko zbudowało program od strony podaży, a nie od strony recepty, i to odróżnia go od większości rozwiązań opisanych w tym zestawieniu. Ustawa tworzy krajową agencję regulacji działalności związanych z konopiami i czyni z niej jedyną bramę do całego systemu zezwoleń.

Bez zezwolenia tej agencji nikt nie może uprawiać ani produkować konopi, zakładać i prowadzić szkółek, wywozić i przywozić nasion i sadzonek, przetwarzać i wytwarzać, przewozić, wprowadzać do obrotu ani przywozić produktów konopnych.

Zezwolenia obejmują trzy cele: medyczny, farmaceutyczny oraz przemysłowy. Ustawa definiuje przy tym cel przemysłowy jako związany z przemysłem, zwłaszcza spożywczym i kosmetycznym, innym niż medyczny i farmaceutyczny.

Granica między tymi celami przebiega przez zawartość substancji czynnej. Odmiany o zawartości powyżej jednego procentu wolno dopuścić tylko dla przemysłu medycznego i farmaceutycznego, co domyka system od strony surowca.

Ścieżki pacjenta nie ustaliliśmy i mówimy to wprost. Ustawa opisuje, kto może wytwarzać lek konopny, ale nie mówi, jak Marokańczyk ma go otrzymać ani w jakim wskazaniu.

Czy w Maroku wolno uprawiać konopie na własny użytek?

To jest sedno marokańskiej reformy i zarazem jej najbardziej konkretna część. Uprawa jest legalna tylko za zezwoleniem agencji, tylko w obwodach prowincji wskazanych dekretem i tylko w granicach ilości potrzebnych przemysłowi medycznemu oraz farmaceutycznemu, a poza tymi ramami pozostaje całkowicie zabroniona.

Wnioskodawca musi przy tym spełnić naraz kilka warunków osobistych, a nie jeden. Musi mieć obywatelstwo marokańskie, być pełnoletnim oraz mieszkać w jednym z douarów objętej prowincji.

Do tego dochodzą dwa warunki dotyczące gruntu i organizacji. Trzeba należeć do spółdzielni utworzonej specjalnie w tym celu oraz być właścicielem uprawianego gruntu, co wyklucza uprawę na dzierżawie.

System obejmuje również materiał siewny. Nasiona i sadzonki podlegają certyfikacji, a etykieta partii musi nieść numer decyzji certyfikacyjnej odmiany oraz jej zawartość substancji czynnej.

Razem daje to konstrukcję zamkniętą z każdej strony. Uprawa domowa na własny użytek nie mieści się w niej w żadnym punkcie, bo nie spełnia ani warunku spółdzielni, ani warunku przeznaczenia zbioru.

Nie ma tu również żadnego wyjątku dla uprawy na własne potrzeby gospodarstwa. Cały zbiór ma trafić do spółdzielni, a jego zatrzymanie jest osobnym czynem zabronionym.

Najczęściej zadawane pytania

Czy marihuana jest w Maroku legalna?

Ustawa z 2021 r. zalegalizowała wyłącznie działalność koncesjonowaną: uprawę, produkcję i obrót za zezwoleniem agencji. Rekreacyjne posiadanie i używanie pozostają karalne na podstawie starszego aktu.

Jaki jest w Maroku próg zawartości THC?

Jeden procent, ustalony rozporządzeniem czterech ministrów z maja 2022 r. Odmiany powyżej tej wartości wolno dopuścić tylko dla przemysłu medycznego i farmaceutycznego, poniżej także dla innego.

Co grozi w Maroku za posiadanie marihuany?

Wysokości kar nie ustaliliśmy, bo siedzą w akcie z 1974 r., którego tekstu nie udało się odczytać. Nowa ustawa karze naruszenia systemu zezwoleń, a nie samo używanie.

Kto może w Maroku legalnie uprawiać konopie?

Osoba, która ma obywatelstwo marokańskie, jest pełnoletnia, mieszka w jednym z douarów objętej prowincji, należy do spółdzielni utworzonej w tym celu i jest właścicielem gruntu.

Gdzie w Maroku wolno uprawiać konopie?

Wyłącznie w obwodach prowincji wskazanych dekretem i tylko w granicach ilości potrzebnych do zaspokojenia potrzeb wytwarzania produktów medycznych, farmaceutycznych i przemysłowych.

Czy Maroko ma program medycznej marihuany dla pacjentów?

Ustawa opisuje wyłącznie stronę podaży: kto może uprawiać, wytwarzać i wprowadzać do obrotu. Ścieżki pacjenta, czyli sposobu otrzymania leku, ten materiał nie ustala.

Źródła

Artykuł ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi porady prawnej. Stan prawny opisany w artykule obowiązuje na dzień publikacji: regulacje dotyczące konopi mogą ulec zmianie. Przed podjęciem decyzji konsultuj się z prawnikiem lub aktualnymi aktami prawnymi.

Autor: Michał Waluk